‘Het is zoiets als nog even in de lijkkist kijken’

De sloop van Vredenburg is gisteren officieel begonnen. Herman Hertzberger, de architect van het gebouw, was er bij. „Ik wil er geen pathetische draai aan geven.”

De grote zaal is gestript maar blijft behouden en krijgt een plaats in het nieuwe Muziekpaleis dat in 2013 moet openen. Foto Rob Huibers Nederland, Utrecht, 15-05-2008. Foto: Rob Huibers. De grote zaal van het Muziekcentrum Vredenburg staat er ontakeld bij. De stoelen zijn weggehaald voor het tijdelijke gebouw in Leidsche Rijn. Binnenkort hoopt de gemeente te beginnen met de verbouwing tot het Muziekpaleis waarvan deze zaal deel zal uitmaken, als enige onderdeel van het Muziekcentrum. Huibers, Rob

Met het neerdalen van een stenen engel vanaf de gevel is gisteren de sloop van Muziekcentrum Vredenburg symbolisch begonnen. Een jaar later dan gepland, maar het moest nu eindelijk een feestelijke dag zijn in de moeizame aanloop naar het nieuwe Muziekpaleis in het centrum van Utrecht. En een wat weemoedige dag, al wil architect Herman Hertzberger (75) er „geen pathetische draai aan geven”.

Hertzberger was te spreken over de symboliek van de engel. Het beeld stond eerder op De Utrecht, het gebouw dat moest wijken voor Hoog Catharijne in de jaren zeventig. „Ik mocht destijds uitzoeken wat ik mee wilde nemen van De Utrecht. Dat heb ik verwerkt in het Muziekcentrum. Nu gaat het mee naar het volgende gebouw, zo is er toch nog continuïteit. De mensen zijn zo ongedurig en de wereld verandert snel. Het is niet het eerste gebouw van me dat wordt gesloopt. Ik heb niet de illusie dat ik voor de eeuwigheid bouw.”

De om de akoestiek geroemde grote zaal van het Muziekcentrum is tot vreugde van de architect wel een langer leven gegund. Bovendien is Hertzberger verantwoordelijk voor het overkoepelend ontwerp van het nieuwe gebouw dat over de grote zaal heen komt. Daarbinnen ontwerpen andere architectenbureaus, Jo Coenen & Co, Architectuurcentrale Thijs Asselbergs en NL Architects de vier andere zalen. Het Muziekpaleis gaat jazz, klassiek en pop huisvesten. Het moet in 2013 gereed zijn.

Het leek er lange tijd op dat de sloop zou beginnen terwijl de samenwerkingscontracten voor de drie toekomstige exploitanten, Muziekcentrum Vredenburg, poppodium Tivoli en jazzstichting SJU, nog niet getekend waren. Zij moeten opgaan in een nieuwe organisatie, maar SJU had, tot frustratie van Tivoli, bezwaren. In een gemeenteraadsvergadering stelde wethouder Janssen (CDA, Stationsgebied) desnoods eerder van start te gaan zonder de jazz. Op het allerlaatste moment, kort voor de plechtigheid, kwamen de drie eruit.

Ook sloop en nieuwbouw kennen een moeizame start. Vredenburg wordt al een jaar omheind door een groot blauw hek, maar de sloop moest worden stilgelegd wegens rechtszaken. De Raad van State gaf vorige maand toch toestemming. Met het leeghalen en strippen was al wel begonnen, wat het Muziekcentrum van binnen een spookachtig aanblik geeft. Een aantal belangstellenden wierp gisteren een laatste blik om afscheid te nemen van het gebouw dat altijd veel controverse in de stad heeft opgeroepen.

Hertzberger had ’s ochtends nog een laatste gang door zijn gebouw gemaakt. „Het is zoiets als nog even in de lijkkist kijken.” Hij denkt liever aan de „enkele honderden” voorstellingen die hij er bezocht. „Vooral aan de jaarlijkse Nacht van de Poëzie heb ik mooie herinneringen. Dan stonden alle vijfentwintig deuren van de zaal wijd open en werd het gebouw echt volledig benut.”