Heeft het gymnasium inderdaad geen bestaansrecht meer? 2

Al jarenlang moet ik, zelf werkzaam op de gymnasiale afdeling van een scholengemeenschap, tandenknarsend van mijn leerlingen aanhoren dat zij voor één klassieke taal meer huiswerk hebben dan voor alle andere vakken samen. De leerlingen die ik heb, kozen bewust voor mijn vak. Zij hebben gevoel voor kwaliteit en doorzien helder dat het goed voor hen is dat ze leren werken. Dus kiezen ze voor één of twee klassieke talen. Vol dédain laten ze zich uit over de andere vakken waar ze helemaal niets voor hoeven uit te voeren.

Mijn leerlingen scoren doorgaans bovengemiddeld op het centraal examen: het cijfer daarvoor ligt gemiddeld twee punten hoger dan dat van het schoolexamen. Meestal vinden ze de schoolexamens moeilijker dan het kleurloze en al jaren veel te oppervlakkige eindexamen.

Het aantal leerlingen dat de zelfstandige gymnasia bezoekt is enorm gestegen. Het kan niet anders of daar zitten veel leerlingen die er niet thuishoren. Zij krijgen problemen bij de klassieke talen: de ambachtelijke kennis die ze daar moeten opdoen staat in schril contrast met de oppervlakkige kennis bij de overige vakken. De klassieken worden zo al snel een struikelblok want oei, daar moet je een concentratieboog hebben van langer dan een kwartier. De rectores voor wie het `de school zo groot mogelijk maken` helaas een belangrijk doch niet erg intelligent onderwijsdoel is, dwingen classici maar al te vaak hun cijfers op te hogen opdat zoveel mogelijk leerlingen overgaan. Als de leerlingen voldoendes halen voor veel andere vakken, dan moet dat bij de klassieken toch ook lukken?

Wij zetten met ons allen bij de leerlingen niet het vliegwiel van de geest aan. Als we hen niet meer uitdagen dan kiezen ze voor een baan bij Albert Heijn naast hun vwo-carrière. De meesten gaan niet uit zichzelf werken aan hun Bildung. Wij moeten ze daartoe aanzetten. Daar vragen ze ook om.