Heeft het gymnasium inderdaad geen bestaansrecht meer? 1

De column van Maarten Huygen (Opinie & Debat, 7 juni) heeft als kop `Met zwakke prestaties in klassieke talen heeft het gymnasium geen bestaansrecht meer`. De laatste jaren hebben mijn collega`s en ik echter telkens drie eerste klassen op het gymnasium van onze scholengemeenschap. Gaandeweg komen ze erachter hoe Latijn werkt: dat je moet puzzelen, dat je niet zomaar genoegen moet nemen met een vertaling, het is precisiewerk. Bovendien merk ik dat je hun meer kunt geven dan alleen het leren van Latijn: het kijken naar culturen die zoveel invloed op onze eigen cultuur hebben gehad, en kennis van en vaardigheden in het Nederlands.

Heeft het gymnasium inderdaad geen bestaansrecht meer? Tekening Ares intelligentie Jeugd hersenen slim Ares

In de onderbouw verlaten gemiddeld vijf leerlingen de gymnasiumklas waardoor er in de derde klas zo`n zestig tot zeventig leerlingen overblijven. Sommigen van hen weten al vrij vroeg dat zij na de derde klas niet meer verder gaan met de klassieke talen. Anderen zien er toch de charme van. Weer anderen zijn strebertjes of laten zich leiden door verhalen over het ontwikkelen van je analytische vermogen en het feit dat `je er later spijt van zult krijgen als je het nu niet doet`.

In het vierde jaar starten we met circa veertig gymnasiasten. Als je het enthousiasme en de verbetenheid ziet waarmee zij zich storten op Latijnse teksten, dan ben je aan het eind van de les doodmoe, maar zeer voldaan. Ik weet dat onze strategie wat traag is in vergelijking met andere scholen. Maar wij plukken er wel de vruchten van. We houden enthousiaste en gemotiveerde leerlingen over: de afstroom in de bovenbouw is minimaal en ook de wat zwakkeren gaan steeds beter presteren. We hebben in klas vijf en zes leerlingen die ontzettend goed kunnen vertalen en zeer kritisch na kunnen denken over hetgeen zij vertaald hebben. Tevens is zonder problemen het aantal lesuren uitgebreid in verband met de vernieuwde Tweede Fase. In gesprekken met de schoolleiding krijgen wij het gevoel dat we gewaardeerd worden en dat ze blij met ons zijn. Volgens mij kan het gymnasium wel degelijk bestaansrecht hebben.