Een geknakte turnster

Na blessures en conflicten stopt Verona van de Leur (22) definitief met turnen.

De Olympische Spelen is het enige grote toernooi waaraan ze nooit deelnam.

Nijmegen, 16-08-2007 Turnster Verona van de Leur. Foto: Bastiaan Heus Heus, Bastiaan;Hollandse Hoogte

In 125 jaar turngeschiedenis had Nederland marginaal gepresteerd. Totdat Verona van de Leur zich in 2000 meldde. Het meisje uit Waddinxveen verraste bij de Europese kampioenschappen junioren in Parijs met een bronzen medaille op het onderdeel brug. Een Nederlands talent was opgestaan in een sport die decennia lang was gedomineerd door vooral Oost-Europeanen, Chinezen en Amerikanen. ‘Parijs’ bleek de voorbode van een mooie loopbaan die gisteren abrupt werd afgesloten. Hoe succesvol ook, Van de Leur stopt in het besef dat haar de kans op olympisch succes is ontnomen.

Ze leek wel Alice in Wonderland toen Van de Leur in 2001, aan de hand van de gerenommeerde trainer Frank Louter, haar entree bij de senioren maakte. Hoewel ze net kwam kijken en de verlegenheid nog niet voorbij was, leidde ze de Nederlandse ploeg naar een vijfde plaats bij de wereldkampioenschappen in Gent. Van de Leur bleef in Gent weliswaar buiten de medailles, maar ze maakte internationaal grote indruk. Het verlegen meisje uit de polder bleek zich te kunnen meten met de Moskouse diva Svetlana Khorkina, voor wie het winnen van titels heel gewoon was.

De ontluiking in Gent was de voorbode van de successen die Van de Leur in 2002 zou behalen. Ze won prijzen bij wereldbekers en de WK toestellen in Debrecen, maar was vooral succesvol bij de EK in de Griekse havenstad Patras. Met twee zilveren en drie bronzen medailles werd niet Khorkina maar Van de Leur de ster van het toernooi. De Russin ging er weliswaar met de meerkamptitel vandoor, maar enkel en alleen als gevolg van een arbitrale dwaling.

Van de Leur kreeg bij haar vloeroefening een half punt aftrek, omdat ze haar voet buiten de lijn zou hebben gezet. Een Fins jurylid lette niet op, zwaaide met de rode vlag en ontnam Van de Leur daarmee de Europese meerkamptitel. Een pijnlijk voorval, omdat televisiebeelden naderhand uitwezen dat de Nederlandse turnster binnen de lijnen was gebleven.

De fout werd destijds in het Nederlandse kamp weliswaar ernstig betreurd, maar niet fanatiek aangevochten. Het berouw over de verspeelde Europese titel ging verloren in de euforie van de Nederlandse successen, want naast de vijf prijzen voor Van de Leur won het team zilver in de landenwedstrijd en werd Renske Endel tweede op brug. Ach, was de heersende opvatting, Van de Leur is nog jong en heeft het perspectief van een glanzende carrière.

Een terechte vaststelling, ware het niet dat turnsters breekbaar zijn. Wie even niet op haar gewicht let, één stap verkeerd zet of een keer fout landt, kan zomaar in de problemen komen. En dat overkwam Van de Leur, nadat ze in maart 2003 haar enkel had geblesseerd bij een wereldbekerwedstrijd in Thessaloniki. De revalidatie zou vergaande gevolgen voor haar loopbaan hebben. Van de Leur veranderde in die periode van kind in vrouw, kreeg gewichtsproblemen en zou nooit meer op haar oude niveau terugkeren.

Maar er was meer. Ze kreeg ruzie met Louter, die zowel bondscoach als haar trainer bij haar club Pro Patria Zoetermeer was.

Uitgerekend op het moment dat ze was hersteld van haar blessure, hield Louter bij de WK van 2003 in Anaheim Van de Leur en Endel buiten de ploeg. Het gevolg: Nederland faalde in de landenwedstrijd en mocht, tegen alle verwachtingen in, geen team afvaardigen naar de Olympische Spelen in Athene. Van de Leur vindt nog steeds dat haar destijds groot onrecht is aangedaan; Louter zou haar willens en wetens deelname aan de Spelen onthouden.

Van de Leur nam de wijk naar De Hazenkamp in Nijmegen, waar ze onder de ontspannen leiding van Boris Orlov opleefde, maar nooit meer terugkeerde op het niveau van haar topjaar 2002, het jaar dat ze ook tot Sportvrouw van het Jaar werd uitgeroepen.

In de jaren die volgden zou haar ruzie met Louter doorwerken in de relatie met de bond. Van de Leur had voortdurend het gevoel dat haar oud-trainer waar mogelijk haar en haar coach Orlov, die hij als een erfvijand beschouwde, wilde dwarszitten.

Bij de laatste EK, begin april, kreeg Louter het voor elkaar dat zijn toenmalige pupil Lichelle Wong de plaats op balk van Van de Leur mocht innemen. Op dat moment knakte er iets bij de turnster, die het gevoel had al vier jaar lang te worden gedwarsboomd. Ze zag de actie bovendien als een hernieuwde poging haar weg te houden van de Olympische Spelen, het enige grote toernooi waaraan ze niet heeft deelgenomen. Tot haar frustratie, want Van de Leur vindt dat een turnster van haar kaliber een olympisch optreden had verdiend.

Moe van de blessures en conflicten heeft Van de Leur gisteren besloten definitief te stoppen met turnen. Haar grootheid kan niet worden uitgedrukt in internationale titels, maar ligt besloten in de huidige status van het Nederlandse turnen. Van de Leur heeft een kleine sport groot gemaakt.

Komend weekeinde wordt bij de Nederlandse kampioenschappen turnen in Amsterdam bekend wie er naar de Spelen gaat. Volg de NK op www.nkturnen.nl