Dolphin

En sindsdien zijn ze altijd op zoek naar hun vriendjes de dolfijnen. Scheepsverhaal van Lieke Sippens, 8 jaar, uit Schoorl.

Er was een schip wat heette De Dolphin. Op een dag was er een hevige storm. De zeilboot brak in tweeën. Het zeil scheurde en alle scheepsmannen vielen overboord. Toen de storm voorbij was en de zon weer scheen, werden alle scheepsmannen wakker. Ze dreven. Ze lagen op iets. Toen keken ze onder zich. Ze zagen een vin. Het was een dolfijn. Ze waren dolblij. „Jó”, zei één van de zeemannen. „De dolfijnen hebben ons gered.” Alle scheepsmannen juichden. Ze gooiden allerlei zakdoeken en andere dingen in de lucht die ze nog in hun zakken hadden, want de rest waren ze kwijt geraakt. De dolfijnen brachten de scheepsmannen terug naar hun schip. De scheepsmannen zeiden in koor: „de andere helft van ons schip is weggedreven.” De dolfijnen zeiden; „wij hebben een goede vriend die veel afweet van schepen. Misschien kan hij jullie schip maken.” De dolfijnen zwommen weg. Na een tijdje was het schip klaar. Er was ook een nieuwe mast. Die moesten de scheepsmannen er nog op zetten. Toen dat klaar was voeren ze weg. Ze zwaaiden nog lang, ook nog toen de dolfijnen allang uit zicht verdwenen. En hun schip was helemaal mooi. En sindsdien zijn ze altijd op zoek naar hun vriendjes de dolfijnen.

Scheepsverhaal van Lieke Sippens, 8 jaar, uit Schoorl.