Oranjespeeches

Mooiste voetbalmoment tot nu toe: de scheidsrechter stuurt de bondscoaches van Duitsland en Oostenrijk van het veld. Op de Duitse tribune is geen plek meer voor coach Joachim Löw. Angela Merkel wil haar stoel afstaan. Merkel staat op. Löw aarzelt. De bondscoach en de bondskanselier, samen naast een lege stoel. De uiteinden raken elkaar: het platte volksvermaak en het elitaire landsbestuur.

Ik kan niet wachten tot Marco van Basten zijn zelfbeheersing verliest en Jan Peter Balkenende – met zijn oranje stropdas met voetballetjesmotief – hetzelfde grootmoedige gebaar moet maken. Ook kan ik niet wachten tot Oranje kampioen is en de politiek klaar zal staan om de overwinning uit te buiten. Waarschijnlijk zijn de speechschrijvers al aan het werk. Laten we over hun schouders meeloeren.

Die van Verdonk: ‘Mannen, jullie hebben laten zien dat we tróts kunnen zijn op Nederland! En tegen al die Nederlanders die jullie gesteund hebben, zou ik willen zeggen… (later invullen: aansporing om op TON te stemmen; recht in de camera kijken; kleding: Oranjesjaaltje met TON-logo. Voorbereid zijn op vragen over zaak-Kalou; strategie: nader te bepalen).’

Die van Balkenende: ‘Jullie hebben laten zien, met het hele team, dat Nederland een land is dat meetelt in Europa, een land dat niet bang is om voorop te lopen. (Vervolgens een bruggetje maken naar bedrijfsleven en economie; vergelijking met elftalteamgeest en dat van kabinet).’

Die van Rouvoet: ‘Voetbal is een sport die je met het hele gezin beleeft. En dat konden we zien. (Op beamer beelden projecteren van voetballers die na de overwinning hun kinderen op de arm nemen en het veld in dragen. Eventuele grappige noot: dat al deze spelers uit níét-geselecteerde embryo’s kwamen, en toch wisten te winnen.)’

Die van Wilders: ‘Het Nederlands elftal heeft aangetoond dat het mogelijk is om te winnen van al dat terroristische straattuig… (later in te vullen; op islam focussen indien finale tegen Turkije; sowieso uitleggen dat dit land nooit een EU-lid mag worden).’

Nu alleen nog even winnen. Laat onze politici niet in hun hemdjes staan.

Christiaan Weijts