Na Pacman is er wel het een en ander gebeurd

Nederland bestaat grofweg uit twee soorten mensen: zij die níét weten wat GTA IV en MMORPG betekenen, en de rest. En die rest wordt met de dag kleiner. Want steeds meer Nederlanders spelen computerspelletjes. Of beter: zij ‘gamen’. Volgens onderzoek van TNS/NIPO gamet 72 procent van de Nederlanders. Die overige 28 procent, onder wie ondergetekende, wordt eigenlijk steeds triester. Ergens beseffen zij dat het gamen sinds Pacman een zekere ontwikkeling heeft doorgemaakt, maar zij steken hun kop in het zand. En hoelanger zij wachten, hoe groter de koudwatervrees. Daarom, speciaal voor deze struisvogels, een verslag van de gamewereld zoals die wordt voorgeschoteld door de bladen Power Unlimited (3,65 euro) en gamestm (5,95 euro).

Toegegeven, de koudwatervrees is enigszins terecht. Het jargon vliegt de lezer in beide bladen om de oren. Afkortingen als RPG, FPS en MMO worden afgewisseld met zinnen als „het realtime strategy-genre staat bol van nageaapte gameplay en doorsnee art-ontwerpen.” Bovendien zijn de artikelen soms ellenlang. Maandblad gamestm (148 pagina’s) wijdt zes pagina’s aan een recensie van Grand Theft Auto IV (GTA IV voor intimi). Zitten gamers nu echt te wachten op zoveel tekst? „Ja”, zegt Mark van Sommeren, hoofdredacteur van gamestm. „Voor korte gamerecensies kijken gamers op internet. Ons blad geeft de achtergrondinformatie. Het zijn bewaarbladen.” Doelgroep van het blad is de iets oudere gamer, „zeg vanaf achttien jaar.” Vandaar ook de sectie ‘retro’ in het blad, met nostalgische artikelen over games die zelfs non-gamers bekend in de oren klinken. Zoals Leisure Suit Larry, het spel over de geile loser Larry, die alles zei tegen de taxichauffeur, pooier of prostituee wat de gamer hem wilde laten zeggen. gamestm biedt een beeldend overzicht van de dames die Larry door de jaren heen heeft ontmoet, inclusief zijn openingszinnen („Oh, ChiChi, has anyone ever told you you’re beautiful?”).

Voor nostalgie is minder plek in Power Unlimited, dat zich richt op jongere gamers. Veel uitroeptekens („GTA IV: De perfecte score!!!!!!”), veel versnipperde tekst, en veel aandacht voor de games van nu. Een prima doelgroep kortom voor de om verse soldaten verlegen zittende Koninklijke Landmacht, die dan ook een grote advertentie in het blad heeft opgekocht. Dat plaatst de politieke kritiek op gewelddadige games in een heel ander daglicht, maar dat terzijde.

Een overeenkomst tussen beide bladen is hun lovende kritiek op GTA IV. Power Unlimited rept over „echt hele vette shit”, en gamestm schrijft: „De totale ervaring die Grand Theft Auto IV biedt, is er een die we zelden tegenkomen.” Wat maakt het spel zo bijzonder? Hoofdrolspeler is de Serviër Niko, die in een virtueel New York de American Dream nastreeft maar gedurende het spel steeds dieper in de onderwereld geraakt. De kracht van het spel schuilt in de randverschijnselen, aldus de recensenten. Zo kan Niko voor op zijn mobieltje de nieuwste ringtones downloaden. En de commercial op zijn autoradio kondigt een nieuw tv-programma aan: America’s Next Top Hooker. Games als kritiek op onze tijd: dat kan dus ook.

Ingmar Vriesema