Goldman hanteert ijzersterk model

Het inhalen van Goldman Sachs is een traditioneel spelletje op Wall Street. Maar het leidt dikwijls tot helemaal niets en kan zelfs gevaarlijk zijn voor je carrière. Vraag maar aan op straat gezette managers als de voormalige Merrill Lynch-topman Stan O’Neal of de tweede man van Morgan Stanley, Zoe Cruz, die allebei hun prestaties hadden afgemeten aan die van de succesvollere concurrent. Toch hebben de wederom behoorlijke cijfers over het jongste kwartaal ervoor gezorgd dat Goldman nu verder weg lijkt dan ooit.

Het is nu de enige grote zakenbank die niet ernstig is gestruikeld over de hobbels van de kredietcrisis. Goldman heeft wel een paar verliezen geleden – bijna 800 miljoen dollar op bedrijfskredieten, grotendeels omdat beschermingsconstructies niet goed functioneerden. Maar de inkomsten van 2,1 miljard dollar (1,4 miljard euro) overtroffen de verwachtingen van analisten met eenderde, zelfs na het afstoten van zo’n 100 miljard dollar aan bezittingen – bijna net zoveel als bij Lehman Brothers.

Het model van Goldman is vrij eenvoudig: ontplooi een serie activiteiten die breed genoeg is om problemen in specifieke sectoren te kunnen opvangen – iets wat Lehman Brothers bijvoorbeeld nog niet doet – en probeer zoveel mogelijk verliezen te voorkomen.

Toch lijken de concurrenten er een zware kluif aan te hebben Goldmans model te kopiëren. Dat komt deels doordat ze bij het najagen van de winst van Goldman alle behoedzaamheid laten varen. Merrill en Citigroup hebben hun hypotheekactiviteiten te groot laten worden zonder de risico’s adequaat af te dekken, terwijl Morgan Stanley te inhalig werd bij aan hypotheken gerelateerde transacties.

De recente problemen van de andere zakenbanken zorgen ervoor dat Goldman er nu nog aanlokkelijker uitziet dan voorheen. De aandeelhouders zullen blij zijn dat ze in Goldman hebben belegd en niet in de concurrentie. En de klanten zijn wellicht nog eerder bereid hun transacties aan de firma toe te vertrouwen. Andere financiële instellingen hebben dat in ieder geval al gedaan: de verkoop van claimemissies van andere banken heeft het afgelopen kwartaal geleid tot een verviervoudiging van de inkomsten van Goldman uit het waarborgen van aandelenuitgiftes.

Toch kan het aura van onoverwinnelijkheid van Goldman door één slecht kwartaal flink wat schade oplopen. En haar relatieve kracht tot dusver betekent dat de bank niet net zoveel heeft hoeven prijsgeven over de riskantere onderdelen van haar activiteiten als anderen. Bovendien zal de winst lager uitvallen als toezichthouders zakenbanken gaan dwingen meer kapitaal achter de hand te houden en met minder vreemd vermogen te werken.

Verder haten de klanten monopolies, zodat zij altijd hun transacties door verschillende instellingen zullen laten afwikkelen. Maar op dit moment is het gelijke tred houden met Goldman voor de concurrentie al moeilijk genoeg.

Antony Currie

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com