We hoeven niet beschermd te worden tegen de wetenschap 3

”In zijn kunstextase stijgt de luisteraar, kijker of lezer wel boven zich zelf uit, maar hij komt niet aan in een wereld waarin zich een geheel andere dimensie opent,” aldus Ger Groot.

Hoe weet Ger Groot dat? Ikzelf herken mij niet in het beeld dat hij van mijn individuele extase meent te moeten schetsen. Wetenschap is gebaseerd op een retorisch model waarbij theorievorming op basis van publiek toegankelijke ervaringen systematisch bekritiseerd wordt. Daarom kan er per definitie geen wetenschappelijke theorievorming over individuele ervaringen bestaan. Natuurlijk laat de wetenschap daarmee een gat vallen dat door religie opgevuld kan worden, maar over de wijze waarop dat gebeurt valt weinig zinnigs meer te zeggen. Mijn religie hoeft helemaal niets te maken te hebben met die van een willekeurig ander individu en er is geen enkele wetenschappelijke theorie die zegt dat dergelijke ervaringen overdraagbaar moeten zijn. Het gaat niet aan wetenschap de toegang tot het individuele te ontzeggen en vervolgens een wijsgerig betoog op te zetten dat zich baseert op een vage typologie van de ervaringen van `het individu`, waarbij sommige extases dieper of fundamenteler zijn dan andere, compleet met belevingen die `religieus kunnen worden, maar dat niet hoeven.` Daarmee wordt toch weer een beroep gedaan op algemeen navoelbare ervaringen die het individu overstijgen en dat maakt het betoog intern inconsistent.

Het doel van het essay van Groot is sympathiek, maar als proeve van filosofische reflectie schiet het schromelijk tekort.