Mladen wil wel goed zijn, maar toch

The Trap (Klopka). Regie: Srdan Golubovic. Met: Nebojsa Glogovac, Natasa Ninkovic, Anica Dobra. In: 5 bioscopen.

Ingenieur Mladen leidt een gelukkig leven. Hij heeft een redelijk inkomen, een aantrekkelijke vrouw en een innemend zoontje van tien. Zijn comfortabele leven wordt overhoop gegooid als blijkt dat zijn zoon lijdt aan een zeldzame hartafwijking. Er is een operatie in Berlijn nodig om hem van de aandoening af te helpen. Kosten: 30.000 dollar. Deze kosten worden niet door de verzekering gedekt. Paniek. Wat te doen? Mladens vrouw Marija zoekt per advertentie een weldoener die het geld kan voorschieten. Een schimmig figuur biedt aan het benodigde bedrag op te hoesten. Mladen hoeft geen rente te betalen, ach, hij hoeft zelfs de lening niet terug te betalen. Maar of Mladen dan wel even zijn zakenpartner wil omleggen. Mladen weigert geschokt. Maar als zijn zoon weer een bijna dodelijke aanval heeft gehad, gaat hij twijfelen.

The Trap (Klopka) is een aantrekkelijke genrefilm, maar een die zinnige morele vragen op tafel legt en de kijker tot nadenken dwingt: wat zou jij doen? Maar hij gaat vooral ook over de situatie in Servië na Milosevic.

Mladen werkt voor het enige bouwbedrijf in Belgrado dat nog niet is geprivatiseerd, anders had hij die 30.000 dollar wel gehad, zo maken enkele scènes duidelijk. Zijn voormalige collega’s scharrelen er flink op los. Het kapitalisme is met al zijn absurditeiten overgenomen. Bij een bank legt Mladen wanhopig zijn situatie uit. De bankbeambte blijft de hele tijd glimlachen. Als de woedende Mladen er iets van zegt, legt de beambte uit dat hij van hogerhand moet lachen naar iedere klant. Als hij het niet doet, vliegt hij eruit.

Mladen rijdt de hele tijd in een oude Renault 4, omgeven door de nieuwste SUV’s en andere patserauto’s. Zijn zoon zeurt om een mobieltje terwijl een zwerver van zijn leeftijd de voorruit wast. De ongelijkheid wordt weerspiegeld in het contrast tussen Mladens groene kleding en zijn rode Renault.

Regisseur Golubovic filmt veel scènes van bovenaf. Dit benadrukt hoe Mladen vastzit in een wreed universum waaruit het moeilijk ontsnappen is als je eenmaal die verkeerde keuze hebt gemaakt. Maar zo’n camerastandpunt heeft ook religieuze connotaties. God kijkt hoofdschuddend toe hoe we er een zootje van maken. Niet voor niets eindigt de film met de retorische vraag aan Mladen: ik dacht dat je een goed mens was?