Italië verwerkt tegenslagen

Met goals van Andrea Pirlo en Daniele De Rossi won Italië met 2-0 van Frankrijk.

Roemenië verloor, dus speelt Italië de kwartfinale zondagavond tegen Spanje.

Gennaro Gattuso (links) viert de kwalificatie met bondscoach Roberto Donadoni. Foto Reuters Italy's Gennaro Gattuso (L) celebrates with coach Roberto Donadoni (R) after their Group C Euro 2008 soccer match victory over France at Letzigrund stadium in Zurich, June 17, 2008. REUTERS/Charles Platiau (SWITZERLAND) MOBILE OUT. EDITORIAL USE ONLY REUTERS

Italië heeft zich gisteravond gemakkelijk geplaatst voor de kwartfinale. Frankrijk, dat al na tien minuten zijn beste speler Franck Ribéry verloor door een blessure, was geen partij voor de wereldkampioen. De Italianen wonnen met 2-0 door doelpunten van Andrea Pirlo en Daniele De Rossi.

Twee voetbalgrootmachten voor hun laatste kans te zien strijden om een plaats in de tweede ronde van het Europees kampioen beneemt doorgaans de adem van de universele voetballiefhebber. Een gevecht op leven en dood, zo betitelden in hun voorbeschouwingen de Franse en Italiaanse media die tegenwoordig nota bene in gezwollen taal, chauvinisme en opportunisme worden overtroffen door Nederlandse media. Nuance, geduld en objectiviteit zijn geen opties. Het gaat om vandaag. Morgen is voor later, dan volgt een nieuw oordeel. Wie moet naar de hel, wie gaat naar de hemel? In Italiaanse of Franse termen: wereldkampioen Italië of vicewereldkampioen Frankrijk?

Hoe goed Fransen ook altijd hebben kunnen voetballen, van Raymond Kopa in de jaren vijftig en zestig, Michel Platini, Didier Six en Jean Tigana in de jaren zeventig en tachtig, tot Zinedine Zidane en Thierry Henry in de jaren negentig en begin deze eeuw, vechten voor de laatste kans zoals Italianen dat kunnen zit niet in hun bloed. Met alleen voetballen op gevoel en elegantie red je het niet, daarentegen weten Italianen.

Hoe verwerk je tegenslagen? De Italianen kunnen er tegen. Ze zijn het gewend en weten er mee om te gaan. Met 3-0 verliezen van Nederland vraagt om wraak. En dat ten onrechte afgekeurde doelpunt tegen Roemenië van Toni. Om nog maar te zwijgen over dat doelpunt Ruud van Nistelrooy van Nederland, dat in Italië nog altijd (ten onrechte weliswaar) wordt gezien als een arbitrale fout. De voorzitter van de Italiaanse voetbalbond Giancarlo Abete zei geslepen te vermoeden dat er een pact tegen Italië was gesloten. Van wraak en suspense leven de Italianen. Gewoon het hart laten spreken en desnoods de messen slijpen. Fransen hebben al gauw iets wat men flegma of arrogantie kan noemen. Het leven is zo slecht nog niet, zelfs niet na een nederlaag in een voetbalwedstrijd. Henry is een heerlijke voetballer, maar dat is alles.

Vraag het Marco Materazzi, de geweldenaar onder Italiaanse verdedigers. Zoals hij in de finale van het WK van 2004 de Franse virtuoos Zidane tot wanhoop dreef, met een kopstoot van de Fransman als revanche tot gevolg – dat is nu Italiaans. Treiteren, sarren, schoppen als alternatief wanneer beschaafd artistiek voetballen niet toereikend is. Het mag allemaal tot de scheidsrechter ingrijpt, tot afgrijzen van de ethici die niet weten hoe de Italianen te leren dat de samenleving sportieve sport behoeft.

Ach, die Fransen. Hoe lang hebben we niet genoten van Zidane, de veruit mooiste voetballer van de laatste vijftien jaar? En dan waren er Thierry Henry, Lilian Thuram en Patrick Vieira en vele anderen. Toen was er ineens Franck Ribéry en ook weer vele anderen. Juist deze Ribéry was mogelijk in staat geweest de Italianen in zijn eentje te overmeesteren. Maar al na tien minuten verliet hij op een brancard het veld na een onschuldig duel met Gianluca Zambrotta. Frankrijk was aangeslagen en wachtte meer onheil. Een kwartier later was het zover. Luca Toni, een spits die elk team zich wenst, werd in het strafschopgebied neergehaald door Eric Abidal. De strafschop werd door Pirlo benut zoals het hoort: hard in de bovenhoek: 1-0. Abidal kreeg een rode kaart. Voilà, dat was Frankrijk.

Halverwege de tweede helft maakte Daniele De Rossi 2-0 uit een vrije trap voor Italië. Niets maar dan ook niets wisten de Fransen aan te richten voor het doel van Gianluca Buffon, de geweldige doelman die dit keer zijn bandana in de kleedkamer had achtergelaten. Fransen kunnen niet vechten. Italianen wel, tot de dood erop volgt. En wie is straks verbaasd als de squadra de volgende tegenstander Spanje verslaat en daarna Europees kampioen wordt? Geen Italiaan.

Frankrijk Italië
0 2
Gespeeld op 17 juni, Zürich
Toeschouwers 30.000
Scheidsrechter Michel (Slw)

Doelpunten

25' Pirlo (pen.) 0-1
62' De Rossi 0-2

Kaarten

18' Evra, 47' Govou, 72' Boumsong, 85' Henry 44' Pirlo, 45'+4 Chiellini, 54' Gattuso
24' Abidal