Trucjes op een lijn

In Duitsland, Spanje en de VS is het al razend populair: over een spanband balanceren en moeilijke trucs doen.

Slacklinen wordt de zomerhit in Nederland.

Nick ten Hoopen surfend tussen de bomen. Foto Floren van Olden Nijmegen 7-6-2008 Slackline vorm van koorddansen voor stoere mannen. Nick ten Hoopen demonstreert surftechniek op lange koord om vervolgens verder te lopen naar het einde van het koord. Foto Floren van Olden Olden, Floren van

Wiebelig, haast onmogelijk maar verslavend, dat is ongeveer wat slacklinen is. Tussen twee bomen balanceren op een spanband die flink doorveert en alle kanten op wiebelt. Op YouTube zie je de meest bizarre trucs. Makkelijk is het niet. Als je je eerste voet op de band zet, gaat je been alle kanten op. Stabiel staan lijkt een onmogelijke opgave.

Een speurtocht op YouTube laat verder zien dat slacklinen ook hoog in de bergen wordt bedreven. In opperste concentratie wandelen pezige mannen, vaak klimmers, van de ene naar de andere kant. Ze zitten wel met een kleine lijn vast aan het touw, mochten ze onverhoopt hun concentratie verliezen en vallen. Maar ook in tuinen en parken in de VS, Duitsland en Spanje wordt heftig geëxperimenteerd met trucs. Sommige gevorderden maken zelfs een salto op de lijn.

Slacklinen ontstond begin jaren tachtig in de VS, waar klimmers de band van hun klimuitrusting gebruikten om op te balanceren. In Nederland zie je het nog niet veel, maar slacklines zijn hier inmiddels wel te koop.

In Nijmegen, tijdens de klimkampioenschappen op zaterdag 7 juni, gaven de besten van Nederland een demonstratie. Tussen de bomen zijn meerdere lijnen gespannen. Die vormen een zogenoemd slacklinepark.

Nick ten Hoopen (20) springt van de ene naar de andere lijn, hinkelt, draait rondjes in de lucht en surft. ‘Surfen’ is heen en weer bewegen op de lijn waarbij je bovenlichaam stil blijft terwijl je benen soms haast horizontaal onder je vandaan zwiepen. Zijn vriend Guus Remijn (16) maakt ondertussen salto’s om daarna weer met beide benen op de grond te komen. Het is niet voor niks dat zij samen het demonstratieteam zijn van Gibbon, het bedrijf dat de slacklines produceert.

Geweldig, denk ik, dat wil ik ook. Na wat oefenen kan ik eindelijk staan, maar hoe bereik ik de andere kant van de lijn? Dat blijkt geen gemakkelijke opgave, gelukkig krijg ik tips. „Houd je ogen gefocust op een ver punt, niet naar de lijn kijken”, zegt Guus Remijn, „en buig iets door je knieën.”

Als ik eenmaal weer sta, wiebel ik toch alle kanten op. Nick ten Hoopen en Guus Remijn wiebelen ook best veel maar toch blijven zij wél staan. Na een tijdje lukt het me om een paar stappen te zetten. Maar op het moment dat ik mijn concentratie verlies, val ik er direct af. Opstaan, vallen en weer doorgaan, is het devies.

Het lijkt zo makkelijk als je die twee ziet springen en dansen over de lijn. „We trainen ook drie keer per week”, vertelt Guus Remijn.

Er zijn af en toe wedstrijden voor deze sport, maar in Nederland nog niet. Bij wedstrijden in het buitenland laten deelnemers onder meer tijdens een run in drie minuten zien wat ze kunnen. Bij het onderdeel freestyle moet je proberen zoveel mogelijk indruk te maken op de jury met nieuwe trucs. En dan zijn er nog battles. Je staat met z’n tweeën op de slackline en probeert door trucs de ander eraf te krijgen.

Eerst moet ik maar eens goed oefenen om de andere kant van de lijn te bereiken. Met lekker weer ga ik de lijn over het water spannen. Mocht ik dan weer vallen, dan neem ik meteen een verfrissende duik.

Voor meer informatie zie www.slackline.nl. Bij Bever of via gibbon-slacklines.com kun je slacklines bestellen (à 49,90 euro). Voor filmpjes kijk je op YouTube (zoek op trefwoord ‘slackline’).

    • Marieke Buijs