Brussel overweegt concessies Ierland

De lidstaten van de Europese Unie overwegen het nieuwe EU-verdrag, dat eind vorige week door Ierland in een referendum is verworpen, aan te passen. Een van de opties die diplomaten onderzoeken is een extra bijlage met waarborgen op voor Ierland gevoelige terreinen als belastingen en defensie.

Daardoor zou Ierland de mogelijkheid krijgen het verdrag alsnog goed te keuren, mogelijk in een tweede referendum.

Dat bleek gisteren na een bijeenkomst van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken in Luxemburg. In 1992 en 2002 redde de EU zich ook uit crises door concessies aan respectievelijk Denemarken en Ierland na afkeuring van EU-verdragen in referenda.

De Duitse minister Frank-Walter Steinmeier noemde de mogelijkheid van „speciale regels” in het verdrag. Hij wilde dat niet concreet maken. Zijn Belgische collega Karel De Gucht suggereerde de passage uit het nieuwe verdrag over een verkleining van de Europese Commissie – om haar ‘slagvaardiger’ te maken – aan te passen, zodat elk EU-land in de Commissie vertegenwoordigd blijft.

De voorstellen zijn in tegenspraak met de opstelling die de meeste andere ministers gisteren kozen: eerst zou de Ierse premier Brian Cowen op de EU-top van regeringsleiders, eind deze week in Brussel, moeten uitleggen wat zijn verklaring is voor de afwijzing.

Maar de Luxemburgse minister van Buitenlandse Zaken, Jean Asselborn, maakte gisteren duidelijk dat de Europese ministers in het overleg met hun Ierse collega Michael Martin zelf al met analyses waren gekomen. „Met het verdrag zelf had het weinig te maken. Er is angst bij de Ieren dat ze hun autonomie en soevereiniteit kwijtraken.” Volgens de Duitse minister Steinmeier had zijn Ierse collega gezegd dat „de regels uit het verdrag geen rol hebben gespeeld”.

Verschillende kleinere landen namen het op voor Ierland. Zo waarschuwde de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker dat grote landen het kleine Ierland niet te zwaar onder druk moeten zetten. De crisis kan niet worden overwonnen „door Ierland in de hoek te zetten”.

Commentaar: pagina 7

Britse oppositie: pagina 4