‘Vrij bestaan’ voor drijvende tuin Grootveld

Grootvelds drijvende tuin De Oceaan komt aan bij het Scheepvaartmuseum, Amsterdam Foto WFA WFA37T:DRIJVENDE TUIN:AMSTERDAM;15JUN2008-Foto de drijvende tuin rechts het Scheepsvaart Museum. Pas geleden werd, na 8 jaar bouwen, het sluitstuk van die vloot voltooid. De Oceaan, heet het schip (je mag geen boot zeggen), is het nieuwe vrijheidsbeeld van Amsterdam. Een vruchtbaar en onzinkbaar schip van 24 bij 8 meter. Er staan appelbomen, hazelaars, bramen, bessen, aardbeiden, rabarber, kiwi's, valeriaan en bamboestruiken op. Onder andere. Op 15 juni rond 14.00 uur wordt de Oceaan gepresenteerd aan het publiek. Tussen Nemo en het Scheepvaartmuseum. Het schip zal met gehesen zeilen komen aanvaren, op koers gehouden door 10 roeiers.WFA/rvz/str.Rein van Zanen WFA WFA

Een keukenmes brengt uitkomst. De Oceaan, de drijvende tuin van Robert Jasper Grootveld, staat op het punt af te varen. Een man trekt vruchteloos aan het meertouw en ziet de dubbele slipsteek niet. Dus snijdt hij het touw maar door. „Zeelieden zijn het niet”, klinkt het aan het Amsterdamse IJ.

Inderdaad, bij het deinende grastapijt lopen vlotbouwers en coryfeeën uit de Amsterdamse kunstwereld als oud-minister Hedy d’Ancona, kunstenaar Aat Veldhoen en schrijver Remco Campert. Zij geven de intocht van het drijvende eiland deze zondagmiddag de sfeer van een vernissage. „Idioot ding hè”, zegt D’Ancona vol bewondering: „Ik blijf kijken om erachter te komen wat het eigenlijk is.”

‘Het’ is een kunstwerk van 24 bij 8 meter, gemaakt van piepschuimen blokken die met netten bijeen worden gehouden. Op dit ‘onzinkbare schip’ – drijfvermogen 500 kilo per vierkante meter – staan naast een appelboom struiken met vruchten, masten van bamboe (waarvan een met hangmat) en een hutje dat de JOP-tempel blijkt te zijn. JOP staat voor JongerenOntmoetingsPlaats, een term van Campert.

Van Robert Jasper Grootveld, kunstenaar en oud-provo, zijn in Amsterdam tal van begroeide vlotten te zien. De Oceaan, waaraan Grootveld in 2000 begon te werken, is zijn opus magnum. Omdat Grootveld ziek werd, heeft medebouwer Arno Baan het ‘beeld van optimale vrijheid’ voltooid met geld van het Amsterdamse Fonds voor de Kunst.

Als een van de laatsten arriveert vanmiddag Grootveld, die tegenwoordig in een verzorgingshuis woont. De soms stormachtige wind laat de smalle loopplank op en neer gaan. Grootveld, gekleed in een spijkerjas, stapt echter onverschrokken van zijn looprek op het golvende vlot en gaat zitten.

Dan is het tijd voor de afvaart. De wind speelt het met het rood-wit-blauwe zeil, de tien roeiers trekken manhaftig aan de bamboe spanen. De voortstuwing komt van een buitenboordmotor die listig is verstopt in het roer. Langzaam drijft het schip naar het Scheepvaartmuseum, klaar voor wat Grootveld ooit een „nieuw en vrij bestaan” noemde.

Volg De Oceaan op www.deoceaan.blogspot.com