Debat over afwijzen Verdrag van Lissabon

Verdergaan

‘Het volk heeft gesproken, de rotzakken.’ Dit zei een kandidaat uit Californië eens toen de kiezers niet op zijn electorale charme reageerden zoals hij had gehoopt. Veel Europese leiders moeten stilletjes hetzelfde denken na het Ierse nee. [...] Toen zij het [...] Europese Grondwettelijk Verdrag vorig jaar herschreven, hoopten zij dat het herdoopte Verdrag van Lissabon snel geratificeerd zou worden door alle 27 lidstaten. Na jaren institutionele navelstaarderij stonden ze te springen om verder te gaan en de grote uitdagingen aan te pakken: globalisering, klimaatverandering, energieveiligheid en immigratie. De Franse president Nicolas Sarkozy wilde de EU nieuwe ambitie geven als zijn land in de tweede helft van dit jaar het roterende EU-voorzitterschap overneemt. Maar het ratificatieproces heeft er niet toe geleid dat stilaan nieuwe regels van kracht worden, maar heeft een nieuw Europees psychodrama gebracht.

(Redacteur John Thornhill in de Financial Times)

Gedifferentieerde integratie

[...] Nog minder overtuigend is de roep dat nu het uur gekomen is voor een kern-Europa. Waarom dan wel? Omdat Ierland een klein land is, aan de periferie gelegen, en omdat men enkele miljoenen mensen niet kan toestaan om de toekomst van honderden miljoenen in de weg te staan? Ook degenen die zich heel boos maken, mogen niet vergeten dat verdragen nu eenmaal eenstemmig aangenomen moeten worden – de regels blijven voor en na het spel nu eenmaal hetzelfde. Toen drie jaar geleden het Grondwettelijk Verdrag schipbreuk leed door de afwijzing van Frankrijk en Nederland, riep men ook niet onmiddellijk dat de rest dan door zou gaan met een kern-Europa, desnoods zonder de twee stichtingsstaten.

[...] Misschien moet men de werkelijkheid onder ogen durven zien: de Europese Unie zal altijd te maken krijgen met het wantrouwen van de burger. En misschien wordt dit wantrouwen almaar sterker naarmate de EU machtiger wordt.

[...] Een uitweg is de – wat men wel noemt – gedifferentieerde integratie. Ieder land kan zelf beslissen in welk veld het meer gemeenschappelijk beleid wil en waar niet. Dat valt haast niet te overzien, zo gecompliceerd dat wordt. [...] Maar er is al een succesvol voorbeeld: de euro.

(Commentaar Klaus-Dieter Frankenbergerin de Frankfurter Allgemeine)

Lees ook de reactie van Joschka Fischer via het wereldlog: nrc.nl/wereld