Wandelen door de onderwereld

Het Oerol Theaterfestival 2008, dat gisteren op Terschelling werd geopend door de Amerikaanse theaterregisseur Robert Wilson, verwerft steeds meer internationale allure.

Naast ‘Walking’ van Wilson opende op Oerol ook ‘De Bruiloft’ door Walpurgis/de Roovers / het Spectra ensemble (Foto Anne Zorgdrager) Openingsvoorstelling Oerol 2008 scene uit de de Bruiloft door Walpurgis/de Roovers / het Spectra ensemble. Zorgdrager, Anne

Het is veelbetekenend dat de Amerikaanse opera- en theaterregisseur Robert Wilson bij de opening van het Oerol Theaterfestival 2008 gisteravond Barack Obama citeerde. „Muziek en kunsten zijn wezenlijk voor de opvoeding; ze schenken de mens vrijheid en leren hem zelfstandig denken.”

Dit jaar was het een keer geen politicus die de opening van het festival verrichtte, zoals al een paar jaar gebruikelijk, maar een wereldberoemd kunstenaar. Artistiek directeur Joop Mulder liet in zijn toespraak duidelijk merken dat „politiek Den Haag nog steeds niet weet hoe belangrijk en internationaal het festival op Terschelling is.” Het festival kan nog steeds niet rekenen op een definitieve subsidie van het Rijk, ondanks het 27-jarige bestaan.

Meer dan ooit heeft het festival een internationale uitstraling. De keuze voor Robert Wilson, van wie gisterochtend vroeg de locatievoorstelling Walking in première ging, geeft aan dat Oerol niet alleen Franse, Britse en zelfs Hongaarse voorstellingen naar het eiland haalt, maar ook Amerikaanse. En volgend jaar zal het festival betrekkingen aangaan met Wilsons eigen Watermill Center.

In navolging van deze artistieke instelling wil Mulder van Oerol een ‘theateratelier’ maken, waar kunstenaars uit de hele wereld kunnen werken. Onder de meeslepende klanken van de aria Casta Diva trad de Franse dressuurruiter Camille op om aan Wilson en Mulder de symbolische sleutel voor dit project te overhandigen.

De inspiratie voor Oerol 2008 is afkomstig uit de roman Het eiland van de vorige dag van Umberto Eco, waarin de tijdgrens slechts een smalle streep is tussen gisteren en vandaag. Wilsons Walking gaat over het effect dat veranderende tijdsbeleving heeft op de theaterbezoeker, die in een wandeling van vier uur het eiland doorkruist.

Het begin is spectaculair: enkele minuten lang staat de bezoeker afwachtend in een pikzwarte ruimte voordat hij het verblindende buitenlicht mag betreden. Daar gaapt aan zijn voeten de afgrond, een koker naar de onderwereld waaruit dreigende geluiden klinken. Dan gaat ieder voor zich traag lopen. Wilson wil dat je „je innerlijk ontdekt en met andere ogen en oren de omgeving aanschouwt.” Aan het slot wacht een kunstwerk met engelachtig gezang. Het is aan iedere toeschouwer om te beslissen of het uiteindelijk slechts gaat om ‘walking’ of dat het een reis is door de tijd van de onder- naar de bovenwereld.

Terschellings Oerol Festival 2008 t/m 22/6. Inl.: www.oerol.nl