Te dure boeken

Ik ben het zeer eens met de column van Leo Prick van 31 mei over gratis schoolboeken. Vergelijking van het lesmateriaal van nu met dat van 25 jaar geleden lijkt me voer voor economen. Ook toen betaalden de ouders al wat de leraren selecteerden, maar was het nog minder uit de hand gelopen. Niet alleen door de vermeend noodzakelijke concurrentie met internet, maar vooral ook door de inflatie van werkboeken. Die worden uitgebreid met onderdelen die helemaal niet aan het eind van het jaar voor de prullenmand zouden hoeven zijn; zo zijn in de methode Grieks van mijn zoon in het werkboek ook de grammatica en de woordenlijsten opgenomen. Zonder verlies aan didactische waarde zou dat werkboek 90 procent dunner kunnen; door het grootste deel in een herbruikbaar werkboek op te nemen. Dat spaart papier, en de ouders geld.

Instructief is het ook om te vergelijken met lespakketten voor het basisonderwijs. Aangezien daar de school direct op zijn eigen budget de consequenties van de boekenkeuze terugziet werkt de markt (beter), en zijn de lesmethoden economischer vormgegeven. Eenmalig bruikbare werkboeken voor het basisonderwijs bevatten vooral opgaven die inderdaad zinvol in zo’n format te maken zijn – aanvullen van grafieken, kaarten of schema''s, maar geen rijtjes sommen; en zijn op minder duur papier en niet in hoogglans kleurendruk gedrukt. Als aardig neveneffect zou zo’n hele operatie ook nog flink wat kilo’s in de zware schooltas schelen.