Reiskostenvergoeding bloeddonoren goede zaak

De opmerking van Felix Meurders dat het eisen van een reiskostenvergoeding voor bloeddonoren wat hem betreft kant noch wal raakt (M, 7 juni), schoot mij in het verkeerde keelgat. Meurders moet beseffen dat er, sinds Sanquin de business overnam van het Rode Kruis, steeds minder inzamelingsadressen zijn gekomen. Donoren met een uiterst smalle beurs, moeten daardoor vaak vele tientallen kilometers rijden, soms met pont of tolkosten erbij, om dat half litertje af te dragen voor hun medemens. De laatste jaren geen tweemaal, maar viermaal per jaar. Dan nog maar te zwijgen over de plasmaferese donoren die in principe elke twee weken terug mogen komen. Klachten over de afgeschafte reiskostenvergoeding, in relatie met het inkomen van de leiding van Sanquin, ruim tweemaal de Balkenendenorm, zijn best begrijpelijk.

Er zijn overigens ook klachten over de medische begeleiding van de donor. Bloedafname, ondanks een gestaag zakkend hemoglobinepercentage. Als de donor een dag na bloedafname thuis in elkaar zakt, geen controle of navraag wat er nu precies aan de hand is, alleen een oproep waarom je niet meer komt. Zaken, die alles bij elkaar het aantal donoren heeft doen dalen.

Bert Westerveld

Nieuw-Beijerland