Cherie Blair: ‘Je voelt je soms een paraplubak’

Cherie Blair, de voormalige First Lady van Groot-Brittannië, was gisteren in Amsterdam voor de presentatie van haar memoires, over de tijd dat haar man premier was. Over offers, ego’s en het belang van een goede kapper.

Cherie Blair, echtgenote van de voormalige Britse premier, gisteren in Amsterdam. (Foto NRC Handelsblad, Vincent Mentzel) Cherie BLAIR,echtgenote de Engelse oud-premier Tony Blair . foto VINCENT MENTZEL/NRCH==F/C==Amsterdam, 13 juni 2008 Mentzel, Vincent

Heeft u zich opgeofferd voor uw man?

„In het begin waren wij gelijkwaardig. Maar eenmaal premier had hij meestal gelijk als hij zei: ik heb iets belangrijkers te doen. Toch was het geen offer. Ik heb mensen ontmoet, dingen gezien en kansen gekregen die ik niet had willen missen.”

Hadden de rollen omgedraaid kunnen zijn?

„In het premierschap was hij beter dan ik ooit had kunnen zijn. En als First Lady moet je in staat zijn je ego opzij te zetten. Ik weet niet of Tony dat zou hebben gekund. Van Bill Clinton waag ik dat trouwens ook te betwijfelen.” (Lacht.)

U was First Lady, u had vier kinderen en u had ook nog uw eigen advocatenpraktijk. Hoe heeft u dat gedaan?

„Ik had het voorbeeld van mijn moeder die was verlaten door haar man en in haar eentje in armoede twee kinderen moest opvoeden. Vergeleken bij haar had ik geluk met een man die mij steunde, een goede baan waardoor ik kinderopvang kon betalen. Ik heb altijd gedroomd van succes en veel in mijn carrière geïnvesteerd. Dat laten schieten, zou zijn alsof ik een van mijn armen zou afhakken.”

De baan van uw man bracht veel stress met zich mee. Moest u thuis niet zorgen voor een beetje rust?

„Die rust bracht mijn werk. Politiek is een maalstroom. Ik moest eruit, iets doen waar ik mij volledig op kon concentreren. Ik was tenslotte niet gekozen, maar hij. Als ik thuis was blijven zitten, had ik mij laten meesleuren. Ook voor de kinderen was dat niet goed geweest.”

In uw boek schrijft u dat toen Fiona Campbell (vrouw van Tony’s pr-adviseur Alastair Campbell, red.) zei dat zij zich naast haar man net een paraplubak voelde, u dacht: ‘welcome to the club’.

„In Downing Street is alleen de premier belangrijk. Vergeten wordt dat hij ook een mens is met een familie.”

En dat maakt die familie tot paraplubak...

„Ja, of zoals ik een Scandinavische ex-First Lady heb horen zeggen: ‘ik kwam er achteraan met de bagage’.”

Over de Irak-oorlog zei u: als Tony zegt dat we moeten gaan, geloof ik hem. Had u zelf geen mening?

„Ik had de stukken niet gezien die hij gezien had. Ik vertrouw en steun hem.”

Maar u bent toch een intelligente vrouw?

„Juist omdát ik een intelligente vrouw ben! Ik kon niet oordelen over die kwestie zonder het volledige beeld te hebben. Tony had dat beeld. En ik vind nog steeds dat ik het juiste heb gedaan.”

‘Stand by your man.’ Is dat het geheim van een huwelijk in uw positie?

„Hij is gekozen, dus hij neemt de beslissingen. Dat je met iemand getrouwd bent, geeft niet het recht om politieke invloed uit te oefenen. Vroeger ging macht via de slaapkamer omdat vrouwen niet in staat waren om zich op een andere manier te laten horen. Ik heb mijn eigen carrière. Tony en ik bespreken dingen samen. Óók met de kinderen erbij. Dat betekent alleen niet dat ik zeg wat hij moet doen. Veel aparte dingen tegelijk doen, daar zijn wij goed in.”

Had uw man het ook alleen gekund?

„Edward Heath heeft het alleen gedaan. Maar ik denk dat het een eenzaam bestaan is.”

Waarom werd u altijd zo fel aangevallen in de Britse media?

„In de strijd tussen Alastair Campbell en de pers was ik het offerlam. En ik denk ook dat sommige Britse kranten niet dol zijn op werkende vrouwen.”

Uw kapper en uw styliste leken in uw leven een belangrijke rol te spelen.

„Als je er niet goed uit ziet, krijg je kritiek. Mensen realiseren zich niet hoe moeilijk het is: voorbereid zijn op een barbecue, maar als het regent ook voor een diner met een tiara in je haar. Ik had mensen nodig die dat voor mij oplosten. En ik was dolblij dat ik bij het laatste bezoek van Sarkozy niet hoefde af te steken tegen Carla Bruni. Elegant zijn is haar beroep. Niet het mijne.”

Hoe voelt het nu de macht, die zo lang de derde partij was in uw huwelijk, is verdwenen?

„Nou, als speciale gezant in het Midden-Oosten heeft mijn man nog steeds een belangrijke positie. Ik zie hem nu zelfs minder dan vroeger.”

De Nederlandse vertaling van ‘Speaking for Myself’, de autobiografie van Cherie Blair, is verschenen bij uitgeverij Arena (‘In mijn eigen woorden’, ISBN 978-90-8990-016-6).

    • Daniela Hooghiemstra