Pianiste Marilyn Crispell ingetogen en contemplatief

cd jazz Marilyn Crispell: Vignettes ****

cd jazz

Marilyn Crispell: Vignettes ****

Op haar vierde plaat voor ECM, de eerste verscheen in ’97, speelt pianiste Marilyn Crispell (1947) zonder begeleiders. Dat resulteert in zeer geconcentreerde muziek op de grens van jazz en klassiek met veel aandacht voor het element stilte.

In de zeven ‘Vignettes’ waaraan de cd zijn titel dankt, lijkt de vleugel zelf het onderwerp. Er zijn grote contrasten tussen hoog en laag, hard en zacht en met behulp van de pedalen en het binnenwerk wordt het geluid heel bewust en met zorg gekleurd.

De overige tien stukken, waarvan acht van Crispell zelf, hebben met elkaar gemeen dat ze langzaam zijn en een peinzend karakter hebben, wat ook past bij titels als ‘Gathering Light’, ‘Once’ en ‘Time Past’.

Leek Crispell in een vorig leven vooral geïnspireerd door pianoleeuw Cecil Taylor, hier denk je bij vlagen eerder aan Keith Jarrett en Paul Bley. En heel soms ook aan Annette Peacock aan wier composities Crispells eerste ECM-plaat was gewijd.

Na zoveel ingetogen contemplatie kan het geen kwaad dat ‘Stilleweg’, geschreven door de Noorse trompettist Arve Henriksen een beetje volks en dansend klinkt. Met de nadruk op ‘een beetje’, omdat Marilyn Crispell ook hier absoluut niet wenst te swingen.