Mannen, kom maar op met dat borsthaar

Het mannendecolleté is, na jaren op de catwalk, nu ook te zien in het straatbeeld.

Maar de V-halstrend kan snel een verkeerde, ordinaire kant op gaan.

Zomercollectie 2008 Jeroen van Tuyl . Foto Peter Stigter © PHOTO PETER STIGTER JEROEN VAN TUYL S/S 2008 Stigter, Peter

Zodra de temperatuur omhoogschiet is het wachten op rokjesdag. Gelukkig hebben modieuze mannen nu eindelijk ook een eigen dag om naar uit te kijken: mannendecolleté-dag.

Want wat je vorige jaren voorzichtig in het straatbeeld zag verschijnen begint nu een trend te worden: de diepe halsuitsnijding. Mooi zo. Kom maar op met dat borsthaar.

Op de catwalks in Parijs en Milaan showen veel mannenontwerpers al enkele seizoenen bovenmode met forse inkijk. Drie jaar geleden liet de Rotterdamse ontwerper Jeroen van Tuyl voor het eerst diep uitgesneden overhemden zien, in zijn volgende collecties kwamen er naast ruim openvallende polo’s en lage V-halzen, colberts en giletjes voorbij die rechtstreeks werden gedragen op de blote bast. De reacties waren gevarieerd, van ‘gedurfd’, ‘wie draagt dat nou’, tot ‘esthetisch’ en ‘stoer’.

Van Tuyl is er voorlopig nog niet op uitgekeken, in Parijs, waar hij volgende maand zijn zomermode voor 2009 toont, zal weer een aantal gedecolleteerde heren voorbijkomen. „Op een gelaagde manier, niet bloot blóót, wel spannend en op andere plekken”, licht de ontwerper toe.

Het decolleté (le decolleté betekent in het Frans letterlijk iets als ‘het onthalsde’) is een ongebruikelijk verschijnsel in de geschiedenis van de mannenmode, waarin zeker de afgelopen honderdvijftig jaar al snel iets gewaagd is, dus ook een zakkende halslijn.

Artistiekelingen kunnen zich dergelijke uitspattingen veroorloven. De Britse poëet Lord Byron (1788-1824) durfde wijdopenstaande hemden te dragen. Rond dezelfde tijd wilden romantische fans van Goethe’s (1749-1832) lijdende romanpersonage Werther zich ook nog weleens vertonen met dramatisch openvallende kragen.

Waarom moderne mannen juist nu behoefte voelen om hun borst te onthullen? Jeroen Van Tuyl vermoedt dat het te maken heeft met de feminisering van de mannenmode. „Je ziet mannencollecties steeds losser en lichter worden in materiaal en constructie. Daardoor valt het soepeler en oogt het luxueuzer. Dat kun je interpreteren als vrouwelijk.”

Voorheen zagen we vooral louche playboytypes en artiestenvolk in spannende, nauwsluitende bühnekleding – Elvis Presley, Tom Jones, Freddy Mercury – die hun aanbidders een ruime blik boden op hun zwaar- behaarde sexy torso’s.

Trendsetters nu zijn volgens Jeroen Van Tuyl de ‘jonge, dunne Hedi Slimane-mannetjes’, genoemd naar de Franse ontwerper die zeven jaar geleden voor Dior Homme een slank gesneden silhouet lanceerde en daarmee graatmagere mannetjes à la rockster Pete Doherty kleedde.

Omdat er lef voor nodig is om iets van je lichaam te ontbloten, zullen er enkele zomers verstrijken voordat de toch al behoudende Nederlandse man mee durft te doen. Van Tuyl onderscheidt ‘blote’ decolletés en decolletés waar een hemdje of T-shirt onder wordt gedragen. Zo draagt hij het zelf ook. „Maar voor een show werkt ‘bloot’ veel sterker, dan valt de diepte meer op.”

Het mannendecolleté is zo’n trend waar we jaren later nog harder om kunnen gniffelen dan we stiekem nu al doen. Het hoort thuis in de categorie te krap gesneden colbertjes met magere revertjes, Geox schoenen met ‘ademende’ zolen (beide Matthijs van Nieuwkerk) korte broekspijpen (Jort Kelder), bonte colbertjes (Hugo Borst) en blommetjes overhemden (Beau van Erven Dorens).

Waarschuwing: deze trend kan zomaar de verkeerde – ordinaire – kant op gaan. Over het algemeen geldt: hoe dieper hoe fouter. Fataal is de combinatie van een naveldecolleté en een overdaad aan kettinkjes (die profiteren van het lage decolleté). Al zullen er altijd van die mannelijke types zijn die zelfs wegkomen met een ‘foute’ tijgertand tussen de tepels.

    • Georgette Koning