De olympische limieten blijven heilig

De limieten voor de Spelen in Peking zorgen voor meer gedoe dan voorheen. Chef de mission Van Commenée is een voorstander van handhaving. „We willen een sfeer van winnaars.”

Badmintonster Yao Jie heeft de Olympische Spelen net niet gehaald en vraagt om clementie. Tafeltennisser Trinko Keen mist eveneens ‘Peking’ en overweegt alsnog een verzoek tot uitzending. Wielrenster Marianne Vos mag bij de Spelen geen tijdrit rijden en denkt aan juridische stappen. Judoka Grim Vuijsters is het niet eens met de aanwijzing van Dennis van der Geest voor de Spelen en stapte naar de rechter.

Meer dan bij voorgaande Olympische Spelen is er gedoe over de normen en limieten van sportkoepel NOC*NSF. De verontwaardigde sporters kunnen rekenen op begrip, maar weinig medewerking van chef de mission Charles van Commenée.

„Ik weet hoe frustrerend het is om tegen de olympische limiet te knokken”, zegt Van Commenée. „Ik heb het als trainer van verspringster Sharon Jaklofsky meegemaakt in aanloop naar de Spelen van 1996 in Atlanta. Het kostte haar veel moeite om de limiet te halen, omdat ze menig keer met te veel wind sprong. Je voelt je dan een gevangene van het systeem. En ik herinner me dat ik indertijd niet altijd even koel reageerde.”

Inmiddels zit Van Commenée aan de andere kant van de tafel en moet hij de prestaties toetsen aan de afspraken die zijn gemaakt met de afzonderlijke bonden. De technisch directeur van NOC*NSF ervaart nu het gevaar van precedentwerking. Hij zegt altijd goed te luisteren naar sporters die bezwaar aantekenen. Bij hoge uitzondering zullen hun verzoeken worden gehonoreerd.

Zwemmer Bas van Velthoven kreeg het voordeel van de twijfel en mag meedoen aan de 4x100 meter vrije slag, hoewel hij eentiende van een seconde boven de vereiste individuele limiet bleef. Voor hem werd een uitzondering gemaakt, om de estafetteploeg niet de dupe te laten worden. Als team was wel aan de eis van NOC*NSF voldaan.

Volgens de badmintonbond was er sprake van een precedent, waarna Yao Jie alsnog werd voorgedragen. Zij kwam tenslotte maar één overwinning tekort voor ‘Peking’.

„Als NOC*NSF afwijkt van de criteria vinden wij dat het moet gelden voor alle sporters en niet voor een bepaald onderdeel of team”, zei Martijn van Dooremalen, technisch directeur van de badmintonbond. Maar zijn verzoek werd deze week definitief afgewezen, met verwijzing naar de limieten die in overleg met hem waren opgesteld.

Geen genade voor Yao Jie en evenmin voor wielrenster Vos, die woedend is dat ze niet mag starten in de olympische tijdrit, omdat bondscoach Johan Lammerts meent dat daarmee haar kansen op goud in de puntenkoers slinken. Vos beweert dat ze de tijdrit juist nodig heeft om in vorm te komen. Van Commenée steunt Lammerts en spreekt van „een begrijpelijk en moedig besluit”. Hij zegt dat Vos geen recht is ontnomen, omdat ze zich niet voor de tijdrit had genomineerd. „Bovendien wees haar trackrecord niet op een uitgesproken kans op goud.”

Nadat zijn kans op deelname aan de Spelen verkeken was, opperde tafeltennisser Keen een herziening van het normen- en limietensysteem. Hij suggereert soepeler om te gaan met sporters die wel hebben voldaan aan de eis van de internationale federatie, maar niet aan die van NOC*NSF, dat als uitgangspunt een redelijke kans op een plaats in de topacht hanteert. Van Commenée is geen voorstander van rekbaarheid. „Het risico is dan groot dat er veel sporters in de eerste ronde uit vliegen. En daarmee creëer je geen sfeer van winnaars in de olympische ploeg.”

Voor sporters die af en toe pieken, maar op de gevraagde ogenblikken niet aan de limiet voldoen heeft Van Commenée geen coulance. Juist omdat tijdens de Olympische Spelen van een sporter wordt verwacht dat hij of zij onder druk presteert. Dan heb je volgens hem niets aan sporters die op de verkeerde momenten sterke tegenstanders verslaan.