Angstbeeld

Midden in de Hofvijver naast het Binnenhof is een podium in aanbouw. Vrijdag begint hier het Festival Classique. Ik blader alvast het programmaboekje door. Gulle mecenassen: beleggersbank Alex, de AVRO, een injectie gemeentegeld…

De Festivalorganisatie houdt zich, zo blijkt, nu al voorbeeldig aan het nieuwe beleid van cultuurminister Plasterk (PvdA). Kunstinstellingen moeten meer de markt op, zegt hij in de Volkskrant. „Waarom betalen bezoekers aan Marco Borsato hun hele kaartje zelf, en bezoekers aan de opera maar eenvijfde?”

Festival Classique gaat enthousiast de markt op. Een tritsje aria’s: € 69,-. Een uurtje Chopin-preludes: € 36,-. Openluchtconcert: € 31,-. Ik blader terug, langs glimmende advertenties. ‘Ondanks de liefde en toewijding van generaties musici krimpt het bestaande publiek, en komt een nieuw publiek niet opdagen”, lees ik in het voorwoord.

Tsja. Hoe zou dat toch komen?

Aardig programmaonderdeeltje: Rossini-liedjes, voor alt, sopraan en piano. Alleen te boeken met viergangendiner: € 195,-. Moet een kleinbezet kamerconcertje 125 euro kosten? Dit betekent dat de zaal er uitziet als een grafpakkenzee van congresbadges, forenzen en visitekaartjes vol Engelstalige functies. Lekker op bedrijfsuitje. Als ik Paolo Giacometti was, weigerde ik ook maar één noot voor ze te spelen. Dit is een festival voor leaseautobezitters en anderhalf deftig echtpaar. Angstbeeld: zo gaat het hele culturele landschap ogen als Plasterk zijn zin krijgt: kort de subsidie, en verzakelijk de kunstsector.

Tegen het advies van de commissie-Sanders in, wil Plasterk iedere instelling een éven grote bezuiniging opleggen. Dat is geen beleid, dat is gemakzucht. Zo omzeilt de minister de noodzaak inhoudelijke keuzes te maken: gewoon de kaasschaaf over alle cultuur.

De minister zou het lef moeten hebben om te zeggen: we zetten het mes in al dat conceptuele geklungel van ontspoorde kunstacademici. De fik in titelloze strontsculpturen , interactieve fietswielen en videootjes met wc-brillen als lijst. Dan kan zo’n festivalconcertje gewoon een tientje zijn.

Postmodernism is over, if you want it.

Christiaan Weijts