Alles draait om de linkerknie van Woods

Hoe houdt de linkerknie van Tiger Woods zich bij de US Open? Het is de grote vraag aan de vooravond van het toernooi op Torrey Pines. En wat als hij de slotronden niet haalt?

Vijay Singh slaat de bal tijdens de laatste training uit de bunker van de derde hole. Links Sergio Garcia. Foto AP Sergio Garcia, left, of Spain waits as Vijay Singh of Fiji hits out of a bunker on the third green during their practice round for the US Open at Torrey Pines Golf Course on Wednesday, June 11, 2008 in San Diego. (AP Photo/Chris Carlson) Associated Press

Tiger Woods liet zich gisteren tijdens de laatste training van het US Open niet zien op de baan van Torrey Pines Golfclub in San Diego. Hij gaf de voorkeur aan een chip- en putt-sessie van een uur in de ochtend, en hield het toen voor gezien. Durfde hij niet te slaan? Was Woods bang dat hij aan de vooravond van de eerste ronde zijn linkerknie, waaraan hij op 15 april voor de derde maal in veertien jaar werd geopereerd, te veel zou belasten?

Op de vraag of hij klaar was voor het toernooi antwoordde Woods gisteren kort: „Het gaat beter.” Dus niet honderd procent? Woods hield het daar bij. Maar zijn vriend en leermeester Mark O’Meara zei: „Als Tiger voelt dat hij kan spelen, dan speelt hij. En als hij denkt dat hij niet goed genoeg is, dan zal hij er alles aan doen om goed te spelen.”

Sinds zijn operatie, drie dagen na de Masters, waarbij hij teleurstellend tweede werd achter Trevor Immelman, heeft Woods nog maar één keer 18 holes gelopen. Nou ja, gelopen. Vorige week woensdag reed hij samen met zijn coach Hank Haney op de South Course van Torrey Pines in een buggy van hole naar hole, om dan af te slaan. Niemand mocht er bij zijn, de veiligheidsmaatregelen waren streng.

De grote vraag is dus of Woods in staat is zo snel na zijn terugkeer zijn veertiende major te winnen. Is zijn linkerknie, die door zijn krachtige swings zwaar wordt belast, sterk genoeg om op de moeilijke baan stand te houden. Zeker wanneer de bal na zijn afslag in de rough landt, zal hij het zwaar hebben, omdat het taaie gras juist op de US Open daar extra lang wordt gehouden. Het altijd positieve 32-jarige fenomeen vertrouwt op zijn kracht. „Ik ben blij dat ik al jaren veel tijd in mijn fysieke conditie heb gestoken, anders was mijn knie er nog slechter aan toe geweest”, zei hij vorige week.

Slechts bij één van de 45 majors die hij speelde in zijn profcarrière, slaagde Woods er niet in de cut (de laatste twee rondes) te halen. Dat was op het US Open van 2006, toen hij volkomen van slag was door de dood van zijn vader, twee weken eerder. Stel dat Woods zich nu na twee ronden gewonnen moet geven. Hem zal dat minder teleurstellen dan de televisiemaatschappij en haar adverteerders, de toernooiorganisatie en de sponsors. Want wanneer Tiger Woods niet op de baan is, neemt bij het grote publiek al heel gauw de interesse af.

De baan van Torrey Pines ligt hem niettemin als geen ander. Hij bracht er een groot deel van zijn jeugd door. En de Buick Invitational, die jaarlijks in januari deels op de South Course deels op de North Course wordt gespeeld, won hij de afgelopen vier keer. Maar ook zijn grote rivaal Phil Mickelson kent de baan goed. Mickelson, eveneens afkomstig uit Californië, won de Buick Invitational hier in 1993, 2000 en 2001. De baan is echter nooit dezelfde, altijd worden de holes veranderd en liefst moeilijker of langer gemaakt.

Veel zal afhangen van het weer op de baan, die langs de Stille Oceaan ligt. Rond deze tijd van het jaar is er veel bewolking en kan de mist de fairways en greens zacht maken. Daarnaast zal de wind een rol kunnen spelen op de smal gemaakte fairways. Door een onnauwkeurige slag kan de bal zomaar op de rotsen caramboleren. Zoals op de korte derde hole van 130 meter.

Om de kansen voor de favorieten zo gelijk mogelijk te houden, heeft de USGA, de organisator van de US Open, besloten de beste spelers tegelijk te laten starten. Vanmiddag om zes minuten over vier (Nederlandse tijd) beginnen de nummer één van de wereld Woods, nummer twee Mickelson, en nummer drie Adam Scott, als eersten in dezelfde flight. Ook morgen spelen ze samen. De top-12 wordt in vier groepjes ingedeeld en verspreid over de dag. Flights worden vaker bewust gevormd om bijvoorbeeld primetime reportages op televisie aantrekkelijker te maken. Maar nooit om, zoals nu, gelijke omstandigheden voor de favorieten te creëren.

Om zes over acht plaatselijke tijd begint de 108ste editie van de US Open. Europese televisiekijkers zullen tot vier uur ’s nachts op moeten blijven om de laatste slagen mee te maken, zoals zondagnacht als de beslissing valt. Mocht een play-off nodig zijn, dan is die maandag. De organisatie heeft geen boodschap aan Europa. Alle aandacht is op Amerika gericht.

De laatste Amerikaanse winnaar van de US Open is Jim Furyk, in 2003. Daarna wonnen de Zuid-Afrikaan Retief Goosen, de Nieuw-Zeelander Michael Campbell, de Australiër Geoff Ogilvy en de Argentijn Angel Cabrera. Maar dat gebeurde op andere banen dan Torrey Pines.