Het zal ze worst wezen

Het was een van de voorbeelden in de Het-valt-wel-mee-met-de-uitverkoop-van-Nederland-toespraak van Wouter Bos vorig jaar bij Holland Financial Center. De worst van de Hema is, net als de slaatjes van Johma en de koffie van Douwe Egberts, zo’n oer-Hollands merk dat al jaren in buitenlandse handen is. En wie heeft daar nu eigenlijk last van? De globalisering, wilde de minister van Financiën maar zeggen, is zo gek nog niet.

Nederlanders in den vreemde zullen hem niet tegenspreken. Helemaal niet sinds diezelfde oer-Hollandse winkelketen vorige week bekendmaakte zijn assortiment via het internet wereldwijd te gaan aanbieden. Doelgroep: de vele honderdduizenden expats, die bepaalde stukjes Holland toch erg missen.

Hans Dorrestijn zong het al in zijn beroemde worstenlied: Eens waren wij op Cuba, waar geen enk’le Hema stond / Dus ’t communisme is heel erg ongezond .

De Wereldomroep onderzocht eens welke Hollandse voedingswaren Nederlandse emigranten het meest missen. De rookworst kwam op de vijfde plaats – na de kroket, kaas, drop en hagelslag. Twee jaar geleden verscheen er een boekje met relazen van emigranten uit diverse uithoeken van de wereld, onder de veelzeggende titel: Ik mis alleen de Hema.

Het wereldwijd aanbieden van het assortiment is een signaal dat de nieuwe eigenaar van de Hema werk maakt van de eerder aangekondigde strategie om uit te breiden en internationaal te gaan. Stap 1 was de opening van een filiaal op Schiphol. Lion Capital, de Britse investeringsmaatschappij die de winkelketen vorig jaar overnam, doet daarmee veel méér dan de vorige eigenaar, die ook uit de doorgaans vermaledijde private- equityhoek kwam.

Het consortium rond de Amerikaanse firma KKR kwam niet veel verder dan uitvaartverzekeringen gaan verkopen en het personeel vage credo’s meegeven (a passion to serve). Daarmee wist ze de waarde wel op te krikken, want Hema werd verkocht voor iets minder dan de 1,4 miljard euro waarvoor KKR in 2004 het gehele moederconcern VendexKBB van de beurs had gehaald. Eerder al was voor eenzelfde bedrag het vastgoed van de hand gedaan. En dat terwijl KKR bij aankoop van het concern had gezegd dat opknippen niet per se het gedroomde scenario was.

Ook met Lion Capital blijft het oppassen geblazen; iedere private-equitypartij is opportunistisch. Lion-topvrouw Mary Minnick had al eens verklaard: „Zo lang het noodzakelijk is, houden we de Hema.” De commissaris van het Amsterdamse bedrijf heeft in de Londense City twee bijnamen: Minnick the cynic, en Scary Mary.

Philip de Witt Wijnen