‘Dan maar op Dirk, dacht ik’

Giovanni van Bronckhorst speelde gisteravond in de wedstrijd tegen Italië een glansrol. Spelend ‘in de rug’ van Wesley Sneijder heeft hij bij Oranje het gevoel dat hij bij Barcelona had.

Giovanni van Bronckhorst speelde met Feyenoord, Glasgow Rangers, Arsenal en Barcelona talloze topwedstrijden, maar de interland van gisteravond in Bern tegen Italië noemde hij zonder een spoor van twijfel „de mooiste van allemaal”. De 33-jarige verdediger was in het Stade de Suisse in Bern een van de uitblinkers van een ontketend Nederlands elftal. ‘Gio’ zette na ruim een half uur op imponerende wijze de aanval op die leidde tot de 2-0 van Wesley Sneijder en hij besliste zelf met een rake kopbal tien minuten voor tijd definitief de wedstrijd. „Natuurlijk was de winst van de Champions League met Barcelona [in 2006] voor mij ook een hoogtepunt, maar vandaag voelde het extra mooi omdat mijn eigen aandeel groot was”, zei Van Bronckhorst na het duel.

Van Bronckhorst behoort tot een groep van zeven internationals – de zogenoemde Big Seven – op wier verzoek bondscoach Marco van Basten na de kwalificatie voor het EK in Zwitserland en Oostenrijk de tactiek aanpaste. Het Nederlands elftal schakelde van het door Johan Cruijff gepredikte 4-3-3-systeem over op een 4-2-3-1-formatie. De internationaal gelouterde spelers van Oranje voelden zich daar vanaf het eerste oefenduel met Kroatië, begin februari, zichtbaar veel prettiger bij. Van Bronckhorst kreeg de positie van controleur op het middenveld toebedeeld, een rol die hij bij Feyenoord ook vervulde.

De nummer vijf van Oranje moest even slikken toen Van Basten hem in de voorbereiding op het EK plotseling een linie terug zette. Maar de linksbenige voetballer schikte zich in de recente oefenwedstrijden tegen Oekraïne, Denemarken en Wales in zijn rol. Het wekte dan ook geen verbazing dat Van Bronckhorst tegen Italië wederom als linkervleugelverdediger werd opgesteld. De positie die hij in het verleden bij Barcelona ook vervulde. „Vanaf de eerste minuut had ik al het gevoel dat het elftal vandaag goed stond”, sprak Van Bronckhorst. „Eigenlijk klopte alles gewoon.”

Van Bronckhorst voelde zich achter Wesley Sneijder naar eigen zeggen „ouderwets” in zijn element. „De laatste jaren ben ik toch gewend geraakt aan mijn positie op het middenveld, maar ik had vanavond al snel het gevoel dat ik bij Barça gewend was. Spelend in de rug van Sneijder kwam er voor mij steeds ruimte te liggen. Als Arjen Robben voor me speelt is dat toch iets anders, die zoekt zelf meer de diepgang.”

In de 31ste minuut liet Van Bronckhorst zien hoe snel hij kan omschakelen van verdediger naar aanvaller. Hij haalde de bal eerst voor het eigen doel weg, speelde Sneijder aan, sprintte naar de linkerkant, kreeg de bal van Rafael van der Vaart, passte van grote afstand op het hoofd van Dirk Kuijt, die de assist gaf op de scorende Sneijder. Tot dusver het mooiste doelpunt van het toernooi.

Van Bronckhorst haalde met een brede glimlach op zijn gezicht het mooiste moment van de wedstrijd nog even terug. „Ik had vooraf met Dirk Kuijt afgesproken dat ik hem met hoge ballen zou zoeken. Tijdens die aanval wilde ik de bal eigenlijk eerst direct op Wesley Sneijder spelen, maar dat ging net niet. ‘Dan maar op Dirk’, dacht ik. Op het moment dat die bal van je voet vertrekt weet je al dat die goed valt. Dirk legde hem vervolgens perfect klaar voor Wesley.”

In de 79ste minuut volgde voor Van Bronckhorst de bekroning voor zijn beste wedstrijd in het shirt van Oranje. Dit keer was het Kuijt die de bal op het hoofd van ‘De Bronck’ legde. Voor het vak met uitzinnige Oranje-fans knikte Gio de bal achter doelman Gianluigi Buffon. Het was zijn vijfde interlanddoelpunt. „Ja, dit was mijn eerste met het hoofd in Oranje”, zei Van Bronckhorst lachend.

Direct na het derde doelpunt van het Nederlands elftal maakte de verdediger juichend de gang in de richting van de hoofdtribune waar zijn familie voor hem op de banken stond. „Een prachtig moment. Ik wist precies waar mijn familie zat. Ik zag mijn zoontje staan. Hij is zes jaar oud en maakt het nu allemaal wat bewuster mee. Al met al een fantastische avond.”

Van Bronckhorst noemde de zege op Italië „een overwinning waar Oranje lang naar heeft uitgekeken”. „We wisten van onszelf dat we goed kunnen voetballen als alles klopt. Alleen hebben we dat de laatste jaren lang niet altijd kunnen laten zien. We speelden af en toe een helft goed. Maar je wilt zo graag dat niveau een keer een hele wedstrijd volhouden. Als je dat dan uitgerekend op het EK tegen de wereldkampioen Italië doet, voelt dat extra mooi. Deze overwinning is voor iedereen die dicht bij dit team betrokken is.”

Luister naar het commentaar bij het doelpunt van Sneijder, op nrc.nl/EK