Nederlaag en ander leed stemmen Zwitserland somber

De Zwitserse sterspeler en spits Alexander Frei is geblesseerd geraakt aan zijn knie. Voor hem is het toernooi ten einde. Foto Reuters Switzerland's Alex Frei (L) reacts after a challenge by Czech Republic's Zdenek Grygera (not pictured) during their Group A Euro 2008 soccer match at St Jakob Park stadium in Basel June 7, 2008. REUTERS/Christian Hartmann (SWITZERLAND). MOBILE OUT. NOT FOR SALE OR DISTRIBUTION ON MOBILE DEVICES.. FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS.. REUTERS

Zwitserland0Tsjechië1

Ruststand 0-0. 71. Sverkos 0-1. Scheidsrechter: Roberto Rosetti Toeschouwers: 40.000.

Koen Greven

Het deel van de Zwitserse bevolking dat het Europees kampioenschap voetbal in eigen land wél een warm hart toedraagt, leeft sinds zaterdagavond tussen hoop en vrees. Na het openingsduel in Bazel had in de steden een groot feest moeten losbarsten, maar na de 1-0 nederlaag tegen Tsjechië was het treurnis alom. Vooral in de volgepakte fanzones in de speelsteden Bazel, Bern, Genève en Zürich.

In de uren voor het openingsduel kleurden de straten van Bazel langzaam maar zeker rood. Zwarthandelaren maakten handig gebruik van het zelfvertrouwen bij de supporters. Sissend probeerden de verkopers fans te verleiden soms duizenden euro’s neer te tellen voor een van de veertigduizend kaartjes.

In het stadion van FC Basel was de spanning voelbaar toen volkszangeres Sarah Jane na de openingsceremonie het volkslied zong. De gezichten van de Zwitserse voetballers stonden strak. Bondscoach Köbi Kuhn en de andere leden van de technische staf stonden arm in arm. Het verhaal van de trainer, wiens echtgenote vorige week na een ernstige aanval van epilepsie werd opgenomen in het ziekenhuis, zorgde de afgelopen dagen voor een mineurstemming in het Zwitserse kamp. Toen Kuhn besloot toch bij zijn elftal te blijven, werd op voorhand een eventuele overwinning aan de coach en diens vrouw opgedragen.

Zover kwam het niet. De Zwitserse selectie kreeg juist een aantal nieuwe klappen te verwerken. Vlak voor rust viel aanvoerder Alexander Frei, na een duel met oud-Ajacied Zdenek Grygera, kermend van de pijn op het gras. De aanvaller van Borussia Dortmund greep naar zijn linkerknie en verliet het veld in tranen. Direct drong het besef tot hem door dat zijn toernooi voorbij was, eendiagnose die later werd bevestigd door de teamarts. Frei hield een gescheurde knieband aan de tackle over en is zeker zes weken uit de roulatie.

Kuhn poogde in de rust de aangeslagen spelers moed in te spreken en niet mee te laten treuren met hun aanvoerder. Ook Frei probeerde, met de knie in het verband, zijn ploeggenoten te motiveren. Met Hakan Yakin als zijn vervanger gingen de Zwitsers op zoek naar een doelpunt.

De Tsjechische bondscoach Karel Brückner plaatste tien minuten na rust een tegenzet. Hij haalde de routinier Jan Koller naar de kant voor Vaclav Sverkos. Het bleek een gouden greep. In de 71ste minuutmaakte de aanvaller het enige doelpunt van de wedstrijd.

De Zwitsers gingen wanhopig op zoek naar de gelijkmaker. Vonlanthen werd een kwartier voor tijd in de ploeg gebracht voor Stephan Lichtsteiner. De voormalige PSV’er was tien minuten voor tijd dicht bij de gelijkmaker. De spits hief de armen ten hemel toen de Tsjechische verdediger Tomas Ujfalusi de bal met zijn hand raakte. De Italiaanse scheidsrechter Roberto Rosetti zag er echter geen strafschop in. Een paar tellen later viel de bal voor de voeten van Vonlanthen, die de bal tegen de lat schoot.

Een mengeling van frustratie, machteloosheid en woede maakte zich van de Zwitsers meester toen de Tsjech Tomas Ujfalusi de bal in de slotminuut wederom in het strafschopgebied tegen zijn arm kreeg, maar een strafschop opnieuw uitbleef.

Kort daarop floot scheidsrechter Rosetti voor het einde. Toeschouwers bleven verweesd voor zich uitkijken, reservespelers sloegen uit frustratie op de dug-out en trainer Kuhn ging verhaal halen bij de scheidsrechter.

De Zwitserse voetbalfans probeerden het verlies te verwerken. In de steden stroomden de pleinen snel leeg. Kuhn complimenteerde zijn spelers met het vertoonde spel, voordat hij zich samen met zijn dochter Viviane bij zijn vrouw in het ziekenhuis van Zürich vervoegde. Sterspeler Frei onderging op datzelfde moment een MRI-scan in het hospitaal van Bazel. De rest van de spelers probeerde voor de talloze camera’s, microfoons en opnameapparaatjes in de mixed zone van het stadion een antwoord te vinden op de vraag waar het misging.

Met zijn tas om de schouder geslagen deed Vonlanthen zijn verhaal. De geboren Colombiaan had zijn tweede vaderland graag de gelijkmaker bezorgd, maar werd ‘de man die had moeten scoren’. „Deze klap komt hard aan”, sprak de invaller. Ondertussen werden op de televisieschermen nogmaals de beelden herhaald van de handsballen van Ujfalusi. „Het is duidelijk dat we zeker één strafschop hadden moeten hebben”, verzuchtte de spits.

Eerst was er de blessure van Tranquillo Barnetta, vervolgens de ziekte van de vrouw van de bondscoach, het uitvallen van aanvoerder Frei en dan ook nog eens een nederlaag. Ligt er nu al een grauwsluier over het toernooi in Zwitserland? Zover wilde Vonlanthen niet gaan. „Nee, meer dan voorheen geldt nu: ‘kop omhoog en samen vechten’. Het toernooi is nog niet voorbij.”

De Zwitserse kranten waren verdeeld in hun ordeel Fehlstart luidde de kop in de Neue Zürcher. De Sonntags Zeitung bleef positief: ‘0-1 – Kopf Hoch.’