Aimabele topschaker

Omdat schakers houden van krachtig taalgebruik kreeg Joseph Henry Blackburne (1841-1924) de bijnaam de Zwarte Dood, naar de pestepidemie die in de 14de eeuw een derde van de Europese bevolking doodde. Hij was inderdaad een geducht aanvalsspeler, die heel lang tot de beste zes schakers van de wereld werd gerekend.

Blackburne verdiende zijn geld voornamelijk met simultaanséances. Tijdens een van die voorstellingen pakte hij verstrooid een glas whisky van een tegenstander op en dronk het leeg, wat hij vervolgens in schaaktermen verdedigde: ‘Hij liet zijn glas en prise staan en ik nam het en passant.’

Blackburne vond dat de ‘en-passantregel’ moest worden afgeschaft, maar kennelijk niet als er een glas whisky werd geslagen in plaats van een pion.

Laatst rekende iemand uit hoeveel Blackburne ongeveer verdiende. Zulke berekeningen zijn erg moeilijk en ik ben altijd dankbaar als iemand het aandurft.

Voor een simultaan kreeg Blackburne ongeveer het equivalent van wat nu 200 pond zou zijn. Ik vind dat weinig, maar doordat hij er erg veel speelde, kwam hij daarmee toch aan het inkomen van een onderwijzer.

Daarnaast waren er de shillings die hij won met koffiehuispartijen, zijn schaakverslagen voor het tijdschrift The Field en de vaak zeer aanzienlijke giften van zijn bewonderaars. Veel topschakers van vroeger stierven in armoede, maar Blackburne ontsnapte daar aan, onder meer doordat hij iemand was met wie je gezellig een glas whisky kon drinken.

Hans Ree

Blackburne - Jacques Schwartz, Berlijn 1881. Wit begint en wint.

Oplossing:1. Dc1xf4 Ld6xf4 2. Th4xh5 en zwart gaf op. Na 2...gxh5 3. Txh5 zou zwart mat gaan.

    • Hans Ree