Vrouw mag de haantjes plukken

Ach, die arme commissarissen. Met de aanbevelingen van de commissie-Frijns voor aanpassingen in de code-Tabaksblat is hun taak weer een stukje zwaarder geworden.

Ze moeten volgens Frijns scherper opletten of de bestuurders zich wel correct gedragen bij overnames en of de relaties met aandeelhouders wel goed zijn. Maar vooral de beloningen van bestuurders gaat meer – en ondankbaarder – werk opleveren. Ze moeten eigen adviseurs aanstellen, scherpere prestatiecriteria vaststellen en in scenario’s narekenen hoe topbeloningen ook in onwaarschijnlijke gevallen kunnen uitpakken.

Als ze hun werk goed doen, zullen ze vaker zure gezichten bij de bestuurders zien. En soms zullen ze het nog minder gezellig moeten maken door geld terug te eisen als een toegekende bonus of beloning in aandelen achteraf onbillijk blijkt te zijn.

De posities in de zogeheten remuneratiecomités worden daarmee weinig aantrekkelijk. Behalve misschien voor zwaargewichten als Jan Hommen, Kees van Lede, Karel Vuursteen, Leo van Wijk, Piet Klaver of Jan Michiel Hessels, die moeiteloos bij twee of drie AEX-fondsen in die beloningscommissies zijn gaan zitten. En daar nu misschien spijt van hebben. Want als de bestuurders niet zuur kijken, is de kans weer groter geworden dat aandeelhouders boos worden.

Net nu de tijd van sigaren roken en een wijntje drinken definitief voorbij is, mogen vrouwen de raden van commissarissen in. Of moeten. Sommige politici en vakbonden zijn teleurgesteld dat Frijns geen vereisten heeft neergelegd voor het aantal vrouwelijke commissarissen. Zij eisen wettelijke quota. Maar Frijns is die critici, hoe omfloerst ook geformuleerd, ter wille geweest. Bedrijven kunnen niet langer volstaan met vage opmerkingen dat ze de diversiteit willen verhogen, ze zullen ook concrete doelstellingen voor het aantal vrouwelijke commissarissen moeten opstellen.

Als die vrouwen niet oppassen krijgen ze de ondankbare taak toegeschoven: Het lidmaatschap van de remuneratiecommissies. Opvallend is dat bij bedrijven met een vrouw in de raad van commissarissen deze inderdaad al vaak in die beloningscommissie zit.

Daar kan ook een kans liggen. In personeelsfuncties zijn vrouwen vaak tot in de hoogste regionen doorgedrongen, tot net onder de raad van bestuur. Als ze voor managers in het tweede echelon passende beloningen hebben verzorgd, moeten ze dat ook voor de topshots kunnen.

Zowaar een mooie maatschappelijke taak voor deze vrouwen: Niet alleen de mannen vervangen, maar de hanen ook nog een veer uittrekken.

Daan van Lent

    • Daan van Lent