Op welke motor gaat u rijden?

Motorrijden blijft populair. Dacht de branche eind jaren negentig dat de groei er uit was, intussen zijn er tienduizenden motoren bijgekomen. Aflevering in een korte serie over motorrijden.

Een lichte motor heeft grote voordelen in het dagelijkse verkeer. Foto Ron ter Hoeven Hoeven, Ron ter

In Japan bestaat een wet die het verbiedt een motor te berijden die men niet zelfstandig overeind kan tillen als hij plat op de grond ligt. Een heel verstandige regel. Negen van de tien motorrijders besturen een veel te zware motor. Ze ploegen onhandig voort op een soort gehalveerde tractor met allerlei uitstekende delen, waardoor ze noodgedwongen altijd achteraan sluiten in de rij, en als een doorsnee-automobilist naar een parkeerplaats moeten zoeken. Het belangrijkste motief om te gaan motorrijden – ontsnappen aan de massa – is met deze monsters onmogelijk.

Met zo’n mastodont is het ook nog eens verdraaid lastig manoeuvreren. U loopt het risico met geringe snelheid uit te glijden over een hamburgerbakje, om voor een vol terras uw beschadigde motor weer zwetend overeind te moeten sjorren. Een blamage die u zich absoluut dient te besparen.

Alles moet er de eerste maanden op gericht zijn te voorkomen dat u door de mand valt als beginner. Uw handelingen, houding en mimiek verlenen u snel genoeg het imago van de Ervaren Rijder. Maar in den beginne is uiterste omzichtigheid geboden.

Een grote, zware motor werkt daarbij absoluut in uw nadeel. Maar let op: hoeveel Italianen en Spanjaarden u tijdens uw vakantie ook op een lichte motor ziet rondscheuren met een slanke schone achterop, u bent toch geneigd te kiezen voor veel te zwaar.

Verkeerd kiezen is overigens nauwelijks te voorkomen. Daarom kan de vraag „Welke motor ga ik kopen?” beter geherformuleerd worden als: „Wat wordt mijn tweede motor?” Want alleen als u wat langer rijdt, komt u erachter wat uw eigenlijke doel en streven is met het voertuig.

Uw eerste motor wordt u doorgaans aangeraden door vrienden of dealers, en de kans is klein dat die precies doorgronden wat u beweegt. Sterker nog: daar hebt u zelf nog geen flauw idee van. Pas na een kleine tienduizend kilometer ontdekt u wat u werkelijk wilt.

Twee groepen motorrijders verdienen nadere beschouwing in dit opzicht. Want kiezen voor een motor is, ondanks het vaak aangehaalde individualisme, toch ook een keuze voor een lifestyle. Daar is geen ontkomen aan.

De beginnende motorrijder wordt vaak, al dan niet geïnspireerd door films als Easy Rider en The Wild Bunch, mateloos aangetrokken door overdreven verchroomde Harley-Davidsons of Japanse imitaties daarvan. Er is lang gespaard en men wil het „meteen goed aanpakken”. Gestoken in een jas met sliertjes begeeft men zich in het gezelschap van een bende zwart geklede snorrebaarden. Een groep die niet zelden uit artsen en juristen blijkt te bestaan, die elk weekend een soort rundlederen carnavalsoptocht organiseren.

Ik wil het voorzichtig stellen: dit is niet een club waar u bij zou moeten willen horen. Nog afgezien daarvan ziet u er op het zogeheten choppermodel dat in dergelijke kringen bereden wordt belachelijk uit met van die vierkante knieën en een half gestrekte rug. Die houding neemt u verder alleen aan op het toilet, en dat zou ik zo houden.

Maak niet de fout om meteen het heel andere uiterste te kiezen: de pk-fanaten. Voor u het weet, rijdt u dan op een onbeheersbaar racemonster tussen allerlei in groene en gele motorpakken gestoken gekken, die van de ene snackbar naar de andere razen, en gaandeweg stuk voor stuk omkomen in het verkeer. U staat maandelijks naast een vers geopende groeve, te midden van de bedrukt kijkende leden van uw motorclub, starend naar een felgekleurde motorhelm, die op de kist langzaam het graf in zakt.

Op een van die momenten neemt u het besluit om uw uiteindelijke motor aan te schaffen. Warna Oosterbaan schreef ooit het boek Echte Motorfietsen, en daar staan opmerkelijk veel modellen in die voor drie- à vierduizend euro tweedehands goed te krijgen zijn. U bevindt zich dan meteen in de klasse der Echte Motorrijders. Te herkennen aan hun rustige voorkomen en gedrag, hun intens tevreden mimiek en hun volkomen ontspannen motoriek.