ik@nrc.nl

De WC in ons studentenhuis wordt gedeeld door vijf mensen. Het gebeurt eigenlijk nooit dat er hoge nood is en dat het toilet bezet is. Onze spijsverteringen voltrekken zich in een prettige harmonie.

Nu zit ik er. Als ik even ga verzitten hoor ik dat er op de deur wordt geklopt. Toktok. Het is een bescheiden klopje van iemand die gegeneerd is om op een gesloten wc-deur te kloppen. „Ja”, zeg ik zachtjes. Geen reactie. Ik heb het toch wel goed gehoord? Ik buig iets voorover. Toktok. En nog eens. „Jaha”, roep ik nu geïrriteerd en ik besluit af te zien van een langer verblijf op het toilet.

Pas als ik mijn broek optrek zie ik hoe de gesp van mijn bungelende riem tegen de deur tikt.