Excentrieke krachtpatser laat Parijs dromen

De ongeplaatste Fransman Gaël Monfils drong gisteren door tot de halve finales op Roland Garros. „Ik moet nodig eens revanche nemen op Federer”, zei hij na afloop met bravoure.

Gaël Monfils tijdens zijn gewonnen partij tegen David Ferrer gisteren in de kwartfinales. Foto AFP French player Gael Monfils eyes the ball for a return to Spanish player David Ferrer during their French tennis Open quarter final match at Roland Garros, on June 04, 2008 in Paris. AFP PHOTO / Francois Guillot AFP

Gaat het er dan eindelijk een keer van komen? Dat is in Frankrijk een veelgestelde vraag sinds Gaël Monfils gisteren na zijn overwinning op David Ferrer tot de halve finales op Roland Garros is doorgedrongen. Vijfentwintig jaar nadat Yannick Noah er de beker omhoog hield, hoopt tennisminnend Frankrijk dat het een opvolger heeft gevonden in de jonge, excentrieke krachttennisser.

Ook Monfils (Parijs, 1986) zelf lijkt in het droomscenario te geloven. Hij had genoten van zijn „prachtige tennis” op het imposante Court Philippe Chatrier, dat nu eens niet voor Roger Federer was gereserveerd. En hij blikte brutaal vooruit op zijn confrontatie met de ranglijstaanvoerder in de halve finales morgen: „Ik moet nodig eens revanche nemen op die man. Ik heb dit jaar al twee keer van hem verloren.”

La Monf weet dat hij niets te verliezen heeft in Parijs. Als nummer 59 van de wereld kwam hij nooit verder dan de vierde ronde op een grandslamtoernooi. Ook het aantal ATP-titels achter zijn naam is niet indrukwekkend: één, in het Poolse Sopot, drie jaar geleden. De man die als junior de Australian Open, Roland Garros en Wimbledon won, stond vorig jaar vijf maanden aan de kant wegens een blessure. Ook Noah noemde zijn naam niet toen hem vorige week werd gevraagd wie hij als zijn potentiële opvolger beschouwt in het Franse tennis.

In de schaduw van zijn hoger gerangschikte landgenoten Jo-Wilfried Tsonga, Richard Gasquet (beiden niet in Parijs wegens blessures) en Paul-Henri Mathieu, tilde Monfils zijn tennis naar een hoger niveau. „Ik heb de laatste weken hard getraind”, merkte hij op na zijn partij met Ferrer. „Ik voel me sterk.” Zijn tegenstander was duidelijk overvallen door Monfils’ loopvermogen en tactisch vernuft. „Gaël is een jonge, gevaarlijke speler met een grote toekomst”, zei Ferrer na zijn pijnlijke nederlaag.

De sleutel tot die nederlaag lag volgens Monfils in de lange baselinerally’s. In de vorige twee ronden had gravelspecialist Ferrer – nummer vijf van de wereld – zware vijfsetters gespeeld tegen Radek Stepanek en Lleyton Hewitt. Alleen een nieuwe uitputtingsslag zou hem op de knieën kunnen krijgen, luidde de analyse van Monfils en zijn coach Thierry Champion voor de kwartfinale.

Ze kregen gelijk. Maar het had weinig gescheeld of de jonge Parijzenaar was aan zijn eigen tactiek ten onder gegaan. In de tweede set viel de Fransman ver terug en leunde hij soms op zijn racket om op adem te komen. Nadat Ferrer de set met 6-3 naar zich toe had getrokken, ging menigeen ervan uit dat Monfils zijn krachten had verspild. Want de zoon van oud-profvoetballer Rufin Monfils mag dan een begaafd tennisser zijn, hij staat ook bekend om zijn onbesuisde gedrag op de baan. Niet voor niets brak coach Champion enige tijd met zijn pupil omdat hij geen vat op hem kon krijgen. Monfils was volgens de voormalig tennisprof te druk met zijn andere hobby’s: R&B en basketbal.

Maar morgen gaat er maar één ding door het hoofd van Gaël Sébastien Monfils: winnen van Roger Federer om zo de eindstrijd in Parijs te bereiken. „Daar ga ik gewoon voor”, zei de tennisser die voor Roland Garros dit jaar slechts vijf ATP-wedstrijden won. Monfils heeft naar eigen zeggen jarenlang getraind om de nummer één van de wereld te verslaan. „Het wordt Celtics versus Lakers”, zei hij gisteren lachend met een verwijzing naar de basketbalfinale in de Noord-Amerika. „En ik kan niet wachten tot het zo ver is.”

Federer zal die woorden bij zichzelf goed hebben ingeprent. Want hoewel de Zwitser dit jaar gemotiveerder is dan ooit om zijn laatste ontbrekende grandslamtitel te veroveren, begon hij gisteren ronduit slecht tegen de Chileen Fernando Gonzalez. Veel forehands belandden in het net en zijn smashes eindigden ver achter de baseline. Federers radeloze blik na de eerste set sprak boekdelen. „Ik had een goede start nodig in het tweede bedrijf om mijn hoofd uit de strop te trekken”, concludeerde de Zwitserse nummer één van de wereld luchtig.

Net als in zijn voorgaande partijen zal Monfils zich morgen gesteund weten door het fanatieke Franse publiek, dat een sensatie niet uitsluit. Want na vijfentwintig jaar wachten is de wens meer dan ooit de vader van de gedachte in Parijs.