Zijn embryo`s beschermwaardig? 2

Toen mijn zoon 1 jaar was, bleek er in de familie van zijn vader darmkanker op te treden. Het gen werd aangetoond bij mijn man, zwager en schoonzus. Afgelopen vrijdag bezochten mijn nu 18-jarige zoon en ik het klinisch-genetisch centrum in Utrecht voor de uitslag van zijn DNA-onderzoek. Hij zou immers drager van het darmkankergen kunnen zijn.

Mijn zoon is een bijzonder mens: hij had de hoofdrol in de musical in groep acht, houdt van voetballen, heeft 20 tennisbekers op zijn kamer en haalde zijn vwo met een 10 voor wiskunde. Hij weet precies wat hij wil worden (cardio-chirurg), heeft een leuke jaarclub, een leuk huis, goede vrienden, stond direct op eigen benen toen hij ging studeren en zeurde niet. Dit kind van mij had als embryo weggegooid moeten worden?

”Wil je het wel weten?”, vroeg de arts hem de vorige keer. Hij keek haar vrij nuchter aan: hij wist er al jaren van, wij hebben er nooit geheimzinnig over gedaan en hij kwam er speciaal voor terug uit Groningen. Bovendien: de arts had hem verteld dat als hij drager zou zijn de kans op darmkanker lager ligt dan bij de gemiddelde Nederlander, door alle die goede controles.

Mijn oudste zoon bleek gelukkig geen drager te zijn. Maar ik heb nog drie kinderen die een bericht hierover gaan krijgen. De genetici doet dit alles misschien beseffen dat dragerschap zeker geen uitzichtloos bestaan oplevert en dat veel families dat uiteindelijk best goed kunnen hanteren. Voor de politici betekent het mijns inziens: goed nadenken over wat dragerschap betekent. Dragers kosten de samenleving inderdaad geld. Maar geen weggegooid geld.