Ruwe rock-’n-roll-mystiek

Bo Diddley markeerde de hartslag van de rock-’n-roll op zijn zelf gebouwde rechthoekige sigarenkistgitaar.

Bo Diddley bij een concert in het Colonial Theatre in Keene, 2006. Foto AP Foto AP **FILE&** In a Oct. 26, 2006 file photo, Rock and Roll Hall of Famer Bo Diddley performs at the Colonial Theater in Keene, N.H. A spokeswoman says Diddley died of heart failure Monday, June 2, in Florida. He was 79. (AP Photo/The Keene Sentinel, Michael Moore) ** MAGS OUT NO SALES ** Associated Press

De hartslag van de rock-’n-roll zat verankerd in de muziek van Bo Diddley. Het jungleritme van zijn ‘Bo Diddley Beat’ klonk op het eerste gehoor simpel, maar het was in werkelijkheid een complex samenstel van Afrikaanse ritmes, pulserende cajunklanken en de cadans van de blues. Diddley beweerde zelf nooit dat hij zijn karakteristieke beat had uitgevonden, maar het zat onmiskenbaar in zijn vroege hits Hey Bo Diddley, Who Do You Love en Pretty Thing. Gisteren stierf hij thuis in Florida aan een hartstilstand. Bo Diddley werd 79 jaar.

Bo Diddley, in 1928 als Ellas McDaniel in Mississippi geboren, ontwikkelde zijn unieke gitaarstijl nadat hij bokser was geweest en viool had gespeeld. Er werd beweerd dat hij zijn artiestennaam ontleende aan de ‘bow’ (strijkstok) waarmee hij viool speelde. Ook wordt gewezen op het feit dat er eerder een straatmuzikant Bo Diddley (in zuidelijke accent: ‘mooi niks’) had bestaan. Feit is dat McDaniel zich Bo Diddley ging noemen bij zijn eerste sessie voor het invloedrijke Chess-label in Chicago, waar hij in maart 1955 het door velen gecoverde I’m a Man opnam.

Diddley hoorde niet graag dat Elvis Presley de rock -’n-roll zou hebben uitgevonden. Elvis had de kunst van hem afgekeken, aldus Diddley. Zo rustig als hij backstage was, zo wild ontpopte hij zich op het podium waar hij om zijn as draaide, tapdanste en met zijn heupen zwaaide.

Met Chuck Berry was Diddley de aanstichter van de gitaargestuurde rock-’n-roll. Buddy Holly entte Not Fade Away op de Diddleybeat. The Rolling Stones, The Doors, Creedence Clearwater Revival, The New York Dolls en Chris Isaac maakten later goede sier met zijn nummers.

In zijn nummer Bo Diddley voerde hij een personage op dat diamanten ringen voor zijn liefje kocht en een geit slachtte om een bontjas voor haar te maken. Die ruwe mystiek zat ook in de zinsnede ‘cobra snake for a neck tie’ uit Who Do You Love.

Hoewel hij zijn klassiekers al maakte in de periode ’55-’59, kon Diddley overleven dankzij diverse rockrevivals. In 1979 nam The Clash hem als eregast mee op hun eerst tournee door de VS en in 1996 maakte hij het verdienstelijke comebackalbum Man Amongst Men, nog altijd met de rechthoekige sigarenkistgitaar die hij zelf had gebouwd.

In zijn latere jaren claimde Diddley zonder succes de verdiensten die platenbaas Leonard Chess volgens hem had achtergehouden. De rechten van zijn songs deed hij van de hand in een periode van armoede. Hij eindigde praktisch in het harnas; drie weken geleden zakte hij tijdens een optreden ineen en werd opgenomen in het ziekenhuis. Zijn onstuitbare beat zal eeuwig blijven kloppen.