ik@nrc.nl

Eind mei. De Turkse stomerij bij mij om de hoek is al een paar dagen gesloten. Op de deur hangt een met de hand geschreven briefje: ‘Mamma is overleden, 31-05 ben ik weer terug. Excuses voor het ongemak.’

Een paar dagen later is er een grote geprinte brief bij gehangen met de volgende tekst: ‘Ik heb mijn jurk dringend nodig, dit kan zo niet, zorg dat het voor 28-5 bij mij bezorgd wordt, tel. 06 [...]’.

Een dag later heeft iemand op hetzelfde papier met pen geschreven: ‘Mevrouw, de stad hangt vol jurken, en deze arme man heeft maar één overleden moeder.’

Weer een dag later is het commentaar met een dikke stift doorgekrast.

Misschien voelde deze mevrouw zich letterlijk en figuurlijk in haar hemd gezet.

    • Eva Durlacher