Iedereen wil op me lijken

Dankzij Marijke Helwegen zijn rimpelloze vrouwen-op-leeftijd gewoner geworden.

Adverteerders hebben veel belangstelling voor haar nieuwe tijdschrift.

„Ik verkoop mijn hele leven al plastic”, zegt Marijke Helwegen. Foto Vincent Mentzel Marijke Helwegen, de ambassadrice van de plastische chirurgie lanceert haar eigen blad Marijke HELWEGEN (1948)presentatrice. foto VINCENT MENTZEL/NRCH==F/C==Baarn, 27 mei 2008 Mentzel, Vincent

Er zijn er een paar in Nederland, zegt societyjournaliste Wilma Nanninga van De Telegraaf. Vrouwen die aan hun voornaam voldoende hebben. Linda is altijd Linda de Mol. Catherine kan niemand anders zijn dan mevrouw Keyl. „En als je het in Nederland over Marijke hebt, weet iedereen dat het over Helwegen gaat”, zegt Nanninga. Het is een observatie die wordt bevestigd door Google.

Als zelfbewust icoon van de plastische chirurgie begon Marijke Helwegen zo’n vijftien jaar geleden aan een loopbaan die haar een plek heeft bezorgd op het podium van de Bekende Nederlanders. Ze maakte het tot haar missie aan te tonen dat ook vrouwen-op-leeftijd rimpelloos en opgewekt door het leven kunnen – en werd de zelfgekroonde ambassadrice van het maakbare lichaam. Al nuanceert ze die titel onmiddellijk: „Ik ben niet verbouwd, maar gerenoveerd. Ik was beeldschoon en dat ben ik gebleven. Ik heb mezelf alleen niet toegestaan om als een oude muts af te takelen.’’

Van zegsvrouw van de cosmetische industrie en privéklinieken is de 59-jarige societyprinses in de loop der jaren uitgegroeid tot de vertegenwoordiger van de BV Marijke Helwegen Vooruit. Ze is haar eigen merk geworden. De commerciële ontwikkeling van het merk Marijke bereikt vandaag een voorlopig hoogtepunt. Dan wordt in het exclusieve Amsterdamse Hotel 717 het eigen glossy magazine van Helwegen gelanceerd.

De introductie van Marijke Helwegen is steevast overweldigend. „Ik vind mezelf gewoon heel erg mooi”, zegt ze vrijwel bij aanvang van het eerste telefoongesprek. Op haar eigen website ontbreekt ook bescheidenheid. „Hallo ik ben Marijke… En iedereen wil op mij lijken”, luidt de tekst bij een foto waarop ze in een spiegeltje kijkt.

Ook de kennismaking bij haar villa in Baarn is nogal ongewoon. Ze opent de voordeur en roept meteen: „Ik ben vandaag heel informeel.” Helwegen draagt dan een beige broek met stippenbloes. „Mensen denken dat ik alleen maar de hele dag in cocktailjurken rondloop met veel make-up. Maar thuis ben ik gewoon mooi.”

Marijke Helwegen heeft een opmerkelijke carrière gemaakt voor iemand die naar eigen zeggen de eerste dertig jaar van haar leven diep ongelukkig was. Ze zakte voor haar toelatingsexamen voor de hbs, een pijnlijke ervaring voor een vrouw die brandde van verlangen om het ver te schoppen in het leven. Als meisje knielde ze voor het Mariabeeldje in haar slaapkamer, smekend: ‘Lieve Maria, lieve Jezus, laat mij wat wórden in deze wereld.’

Uiteindelijk ging ze op beurzen pvc-materiaal aanprijzen. „Ik verkoop mijn hele leven al plastic”, zegt ze. „Ik weet precies wat ik niet kan, zoals huishoudelijk werk of organiseren. Maar zet mij op een podium en ik kan iedereen ontwapenen.” De maatschappelijke opmars kwam definitief van de grond toen ze zich stortte op telemarketing. Ze sleet als warme broodjes arbeidsongeschiktheidsverzekeringen aan medici.

Sinds haar achttiende is ze de partner van haar grote liefde, zakenman Harry Helwegen. Hij is sinds tien jaar vennoot van de firma Diligence en adviseert op het gebied van bedrijfsovernames. Kinderen heeft het echtpaar niet. Helwegen: „Ik ben niet geschikt als moeder. Dat komt doordat ik zelf als kind niet genoeg aandacht kreeg om me geborgen te voelen.”

Rond haar 44ste ontdekt ze de zegeningen van de plastische chirurgie. Ze ziet er dan naar eigen zeggen nog allerbekoorlijkst uit. „Dat komt door mijn gedisciplineerde levensstijl: niet drinken, niet roken, flink slapen, veel fruit en groenten eten en liters water drinken.’’ Om de „tijd stil te zetten” begint ze aan een grote renovatie. Eerst volgt een ooglidcorrectie en dan worden „de lipjes opgespoten”. De „borstjes gaan van een AA-cup naar een gezellige maat B”. Ze ondergaat een facelift, laat een dikkere haargrens maken en er worden mooie witte kronen over de tanden gezet.

De grote ontdekker van Helwegen is Matthijs Schoemacher, die in 1978 de eerste Nederlandse privékliniek voor cosmetische chirurgie oprichtte, in Scheveningen. „Ik kwam Marijke een jaar of vijftien geleden tegen, toen ze langskwam voor een schoonheidsbehandeling’’, vertelt Schoemacher. „In het begin vonden mijn collega’s en ik dat ze overdreef in het aantal ingrepen dat ze wilde ondergaan. Maar ze gelooft er honderd procent in en kan andere mensen overtuigen dat het een autonome beslissing van vrouwen is om hun lichaam chirurgisch te verfraaien.”

Helwegen werd de pr-vrouw van de kliniek van vader en zoon Schoemacher. „Plastische chirurgie is een religie voor haar geworden en ze predikt de boodschap overtuigend. Het is niet zo maar een leeghoofdig figuurtje”, zegt de arts. Helwegen heeft het imago van zijn bedrijfstak verbeterd, vindt Schoemacher.

„Ze is authentiek en heel toegankelijk”, zegt Yves Gijrath, organisator van de jaarlijkse Miljonairs Fair. „Daardoor is ze geliefd op alle mogelijke societyfeestjes: haringparty’s, openingen van belangrijke winkels in de PC Hooftstraat, alle Jan des Bouvrie-evenementen en polofeesten. Media fotograferen haar als levende Barbiepop. Ze is een heel goede entertainer die uitstekend kan babbelen.’’

Intussen is Helwegen met lezingen à raison van 3.000 euro in de eerste plaats een commercieel succes. De voordracht onder de titel ‘Hou van Mij’ gaat over „authenticiteit en hoe je je opponent kunt ontwapenen”. Ze verkoopt eigen crèmes en T-shirts met haar afbeelding als stripfiguur en teksten als: ‘Ik ben prachtig, jij lijkt 80’ en ‘Lipjes getuit & Borstjes vooruit’.

En tussen de bedrijven door assisteert ze de boer die verstandelijk gehandicapten ontvangt tussen de dieren op zorgboerderij De Veldmuis in Eemdijk. Want dieren knuffelen doet ze, bij gebrek aan kinderen, maar al te graag. „Ik heb een ongelofelijk zielscontact met dieren. Als ik een dier in de ogen kijk, zie ik of het droevig is of blij, of het lichamelijk of geestelijk iets mankeert. Andersom zien dieren dat bij mij ook. Bij hen voel ik me veilig”, zegt ze in Marijke.

Door haar maatschappelijk succes beschouwt Helwegen zichzelf als een geslaagde feministe. „Ik ben mezelf, helemaal mezelf en laat me door niets en niemand de les lezen”, zegt ze om haar totale onafhankelijkheid te onderstrepen. Dat denkt ook Cisca Dresselhuys, voormalig hoofdredacteur van het feministische maandblad Opzij. Volgens Dresselhuys is het niet de schuld van Helwegen dat de druk van de schoonheidscultuur steeds groter is. „De plastisch chirurgen zijn doorgeschoten. Die hebben dollartekens in hun ogen. Het zijn foute mannen die heel behendig inspelen op het feit dat nu eenmaal álle vrouwen onzeker zijn over hun uiterlijk.”

    • Marcel Haenen