Bos op Papoea Nieuw Guinea verdwijnt snel

Een van de grootste oerwouden van de wereld wordt ernstig bedreigd door commerciële houtkap en uitbreiding van de landbouw. Een nieuwe studie toont dat aan.

Links een opname uit 1988, rechts uit 2002. De bruine vlekken zijn struikgewas dat is ontstaan na ontbossing, de rode grasland. Ook is er veel water waar eerst mangrove was. Foto AP This combo of undated University of Papua New Guinea (UPNG) handout satellite photos received on June 2, 2008 shows images of the East Kikori logging operation in the Gulf Province of Papua New Guinea. The 1988 image (L) shows intact primary rainforest across most of the region. The 2002 image (R) shows the effects of the logging operation that began around 1995. The roading of the logging operation is clearly visible, as are areas of deforestation associated with log ponds and high intensity cutting. A UPNG study released June 2 says most of Papua New Guinea's forests will be lost or damaged in just over a decade, speeding up local climate change, unless logging is dramatically reduced. The UPNG report, which used satellite images to show the loss in forest cover between 1972 and 2002, found that at current rates, 53 percent of forest was at risk of being destroyed by 2021. RESTRICTED TO EDITORIAL USE GETTY OUT AFP PHOTO / HO / University of Papua New Guinea AFP

Als de ontbossing van Papoea Nieuw Guinea in het tempo van de afgelopen jaren doorgaat is over dertien jaar meer dan de helft van de bossen in het land verdwenen. De Universiteit van Papoea Nieuw Guinea en de Australian National University waarschuwen in een gisteren gepubliceerde studie dat van het bosoppervlak dat toegankelijk is voor houtkap zelfs 83 procent zal zijn vernietigd of ernstig gedegradeerd.

Dat leidt niet alleen tot opwarming van de aarde, zeggen de onderzoekers, maar is waarschijnlijk ook schadelijk voor de biodiversiteit en de levensstijl van de Papoea’s. Ruim de helft van de bevolking (zes miljoen) is voor voedsel of onderdak afhankelijk van de oerwouden.

Het eiland Nieuw Guinea, dat bestaat uit de Indonesische provincie Papoea en het sinds 1975 van Australië onafhankelijke Papoea Nieuw Guinea, heeft het op twee na grootste aaneengesloten bosgebied ter wereld, na de Amazone en het regenwoud in Congo. Volgens de studie, die zich beperkt tot Papoea Nieuw Guinea, verloopt de ontbossing daar anderhalf keer zo snel als in de Amazone.

Eerder onderzoek naar de ontbossing in het land was fragmentarisch. Het huidige totaalbeeld is samengesteld met behulp van remote sensing, een techniek waarmee de weerkaatsing van straling op het aardoppervlak wordt gemeten. Vergelijking van metingen in 2002 met stafkaarten van het Australische leger uit 1972 wijst uit dat in die periode acht miljoen hectare (1,8 keer Nederland) is verdwenen of gedegradeerd, bijna 24 procent van het totale bosoppervlak. In 2002 bestond nog 71 procent van het land uit bos. In de afgelopen twintig jaar is de ontbossing steeds verder versneld. Ook het tropisch regenwoud van de Amazone verdwijnt steeds sneller. Gisteren zei de onlangs aangetreden Braziliaanse minister voor Milieu Carlos Minc dat dit jaar waarschijnlijk een groter oppervlak zal worden gekapt dan vorig jaar.

De Britse econoom Nicholas Stern berekende vorig jaar dat de wereldwijde ontbossing verantwoordelijk is voor 18 procent van de uitstoot van broeikasgassen. Dit jaar zal volgens het onderzoek alleen al door de houtkap in Papoea Nieuw Guinea 22 miljoen ton CO2 worden uitgestoten, evenveel als alle auto’s in Australië bij elkaar.

Bijzonder aan de studie is dat er ook is onderzocht hoe het bos is verdwenen, zodat de regering eventuele maatregelen daarop kan aanpassen. Gebieden waar grootschalige commerciële houtkap plaatshad (48 procent) waren op de satellietbeelden herkenbaar aan de brede toegangswegen die zijn aangelegd voor de machines en het transport. Ontbost gebied rond dorpen (46 procent) werd toegeschreven aan landbouwuitbreiding door kleine boeren. Ongeveer 4 procent was het gevolg van bosbranden.

Hoofdonderzoeker Phil Spearman is bang dat de bossen niet op tijd gered zullen worden. Papoea Nieuw Guinea loopt voorop in de oproep aan rijke landen om tropische landen compensatie te betalen voor bescherming van hun oerwouden, maar volgens Spearman geeft de regering te veel concessies uit aan buitenlandse houtkapbedrijven, die vele miljoenen opleveren. Ook wordt te weinig toezicht gehouden op het naleven van de regels. Minister van Bosbouw Belden Namah wil het nu verplicht maken om voor elke gekapte boom drie boompjes terug te planten. „Als Papoea Nieuw Guinea over vijftig jaar slechts flinters bos in nationale parken overheeft, hebben we gefaald.”

Het rapport is te vinden via gis.mortonblacketer.com.au/upngis