Boegeroep voor falende en kreunende Sjarapova

Tennisster Dinara Safina versloeg gisteren de nummer één van de wereld in Parijs.„Maar ik had vandaag geen geluk”, concludeerde Maria Sjarapova na afloop.

Danielle Pinedo

Maria Sjarapova die wordt uitgejouwd door het tennispubliek – dat gebeurt ook niet elke dag. De Russische nummer één van de wereld staat te boek als een afstandelijke, maar begaafde tennisster, die wereldwijd tal van bewonderaars aan zich heeft weten te binden. Ze is even bekend om haar looks en gekreun als om haar tennis. Op de Franse televisie was de afgelopen dagen tot in den treuren een tv-commercial te zien waarin ze in badpak poseert tegen de achtergrond van een hagelwit strand. Zelfbewust. Overtuigd van haar missie: het veroveren van haar enige ontbrekende grandslamtitel in Parijs.

Het moet dan ook even slikken zijn geweest voor de nummer één op de wereldranglijst dat zij gisteren op Court Suzanne Lenglen op boegeroep werd getrakteerd door een steeds groter wordende groep tennisliefhebbers. Zij hadden zich al enige tijd geërgerd aan de toenemende decibellen van de Russische in de vierde ronde van het Franse graveltoernooi tegen haar landgenote Dinara Safina. Normaliter is het gekreun van Masha een teken dat het haar voor de wind gaat. Maar gisteren gebruikte zij het als middel om haar naderende afscheid af te wenden. Sjarapova kon maar niet geloven dat zij de zege – na een aanzienlijke voorsprong – aan haar tegenstandster moest laten.

Aanvankelijk leek er geen vuiltje aan de lucht voor de vrouw die vorige maand opschoof naar de hoogste positie op de wereldranglijst omdat de Belgische Justine Henin voor een leven buiten de tennisbaan had gekozen. Nadat Sjarapova de eerste set via de tiebreak naar zich toe had getrokken, liep zij uit naar een comfortabele 5-3 voorsprong in het tweede bedrijf. Er diende zich een wedstrijdpunt aan, maar Safina beantwoordde dat met een backhand winner. Toen Sjarapova vervolgens een forehand buiten de lijnen sloeg, zag de nummer veertien van de wereld haar kans schoon. Ze brak terug en dwong zo een tweede tiebreak af. Na een trage start leek zij eindelijk haar ritme te hebben gevonden.

Sjarapova maakte in die tweede tiebreak de ene fout na de andere, tot grote ontsteltenis van haar vader op de tribune. Bij 4-4 sloeg zij een dubbele fout, waarna drie zwakke backhands de wedstrijd weer in evenwicht brachten. Het was in deze fase van het duel dat het gekreun van de Russische in decibellen toenam. Ze nam steeds meer tijd tussen het spelen van de punten en riep zichzelf veelvuldig verwensingen toe.

Haar opponent liet zich niet van haar stuk brengen door het schouwspel aan de andere kant van het net. Van de twaalf laatste punten, won zij er maar liefst tien. Toen Sjarapova na bijna drie uur spelen een wilde forehand in het net sloeg, zeeg de Russische krachtpatser neer op het rode gravel. ‘Marats kleine zusje’, zoals zij door menigeen wordt genoemd, trad eindelijk uit de schaduw van haar grote broer, die twee keer een grandslamtoernooi won, maar dit jaar in Parijs niet verder kwam dan de tweede ronde.

Met haar zege op de nummer één bewees Safina ook dat haar eindoverwinning op het graveltoernooi in Berlijn, drie weken geleden, geen toevalstreffer is geweest. Toen won ze achtereenvolgens van Justine Henin, Serena Williams en haar landgenote Elena Dementjeva, die er waarschijnlijk alles voor over heeft om Safina in de kwartfinales van Parijs de voet dwars te zetten.

„Ik speelde lange tijd te afwachtend tegen Maria”, concludeerde Safina over haar partij van gisteren. „Ik wist dat ik een kans had haar te verslaan, maar ik legde mezelf te veel druk op. Nadat ik in de tweede set een winner op haar matchpoint had geslagen, was ik niet meer te houden.”

Sjarapova reageerde laconiek op haar vroege uitschakeling, die haar wel eens haar nummer-één-positie zou kunnen kosten. „Ik had de zege binnen handbereik”, constateerde de tennisster die in vier wedstrijden 42 dubbele fouten maakte. „Maar ik had vandaag geen geluk.” Het verwijt dat zij het publiek niet had bedankt na haar nederlaag, legde zij geïrriteerd naast zich neer. „Het hoort niet bij mijn functieomschrijving. Mensen betalen om me te zien spelen. Dus kennelijk weten ze iets in mij te waarderen.”