Weinig dansen, veel gitaren

Op Pinkpop staat muzikale vernieuwing niet voorop.

Toch viel er genoeg te genieten. Van Foo Fighters tot Kaiser Chiefs.

Ricky Wilson van de Kaiser Chiefs. Foto Andreas Terlaak Nederland, Landgraaf, 31-05-08 Pinkpop 2008, Kaiser Chiefs, Ricky Wilson Pinkpop Op een van de foto’s bij het artikel Weinig dansen , veel gitaren (maandag 2 juni, pagina 25) stond niet Brett Gurewitz van Bad Religon, maar gitarist Greg Hetson. Bij de onderste foto (deze foto) wordt vermeld dat die is gemaakt door Andreas Terlaak. Dat moet zijn Isabel Nabuurs. Foto: Isabel Nabuurs Nabuurs, Isabel

Het was niet vernieuwend. Er was geen hiphop. Ook geen techno of elektro. Er viel weinig te dansen. Maar er waren wel gitaren. Of beter: er waren alleen maar gitaren. En niet onbelangrijk: dat was kennelijk wat de mensen wilden, want de negenendertigste editie van Pinkpop trok meer bezoekers dan ooit.

Die vierden drie dagen lang niets anders dan rock. Te beginnen met Metallica, waar vrijdagavond duizend bommen en granaten rondom het podium ontploften en fans tot aan de geluidstoren door enorme steekvlammen werden verwarmd.

Het was Metallica’s War Against Trauma. Immers: zanger-gitarist James Hetfield werd zelf ooit geroosterd door een van zijn vlammenwerpers. En belangrijker: het viertal uit San Francisco heeft er zelf een onderlinge loopgravenstrijd opzitten, die door een therapeut én een afschuwelijke verwerkingsplaat (St. Anger, uit 2003) werd gestaakt. Maar van die plaat speelde de band geen enkel nummer. En van het nieuwe album dat in september verschijnt evenmin. ,,You want some old shit?”, luidde de retorische vraag waarmee Hetfield De Grote Metalkaraoke aankondigde.

De vraag of een band met kalende mannen die teert op oude successen een waardige afsluiter van een festivaldag kan zijn, hoor je op Pinkpop niet te stellen. Dat is namelijk allang geen plek meer waar muzikale vernieuwing vooropstaat. In Landgraaf geldt gewoon dat grote namen publiek trekken. En dus trad, op het moment dat deze krant werd gedrukt, voor de vierde keer Rage Against The Machine aan, die hun laatste plaat in 2000 maakten. Voor hen speelden Counting Crows; eveneens voor de vierde maal.

Was Pinkpop daarom slecht? Welnee. Er viel genoeg te genieten: van Kaiser Chiefs-zanger Ricky Wilson die bijna twintig meter in een mast naast het podium klom. Het Amsterdamse trio Voicst bouwde met hun eigengereide springpop het gezelligste feestje van de zaterdag, inclusief stoomcursus danspasjes van zanger Tjeerd Bomhof.

Prachtig, maar nieuw was het allemaal niet. Afgezien van de tienerliefdesproblemen van Kate Nash en de onbezonnenheid waarmee The Wombats hun gitaarpop eruit persten, waren er te weinig jeugdige uitschieters. Doordat de Schotse wondergirl Amy MacDonald drie kwartier te laat kwam, bood haar half uurtje melanchofolk onvoldoende troost.

Dat deden De Groten beter. Dave Grohl ontpopte zich zaterdagavond tot hedendaagse rockmessias, mede dankzij zijn lange haren en zware baard. De zanger-gitarist van Foo Fighters kondigde het maar meteen aan: hij was niet van plan veel te praten, want er was geen tijd te verliezen. En dus: aftellen, even een schietgebedje, en krijsen maar: ,,Okay... Here we go.... WHOEAAAAHH!”

Grohl kent zijn klassiekers. Solerend sprintte hij van de ene uithoek naar de andere; dan weer hing hij met de benen over het podium de plagerige bluespatser uit. En toch wist hij een domme rockshow te vermijden. Een headbangende cellist streek mee in het openingsnummer The Pretender. Kalme uitvoeringen van Skin and Bones en My Hero werden versterkt met piano, percussie, viool en trekharmonica zonder dat bombast toesloeg. Grohl keek en zag dat het goed was.

Dat was een welkome afwisseling binnen de driedaagse dienst ter ere van de gitaar. Alleen al om die reden verdiende de enige echte dansact, Groove Armada, de poedelprijs voor sympathiekste underdog. Tijdens hun optreden steeg er stoom op uit de festivaltent.

Rectificatie / Gerectificeerd

Pinkpop Op een van de foto’s bij het artikel Weinig dansen , veel gitaren (maandag 2 juni, pagina 25) stond niet Brett Gurewitz van Bad Religon, maar gitarist Greg Hetson. Bij de onderste foto wordt vermeld dat die is gemaakt door Andreas Terlaak. Dat moet zijn Isabel Nabuurs.