De strijd om de rol van Nancy is voorbij

Laatst was Dame Edna te gast in de Graham Norton Show. Dame Edna Everage, de gewone Australische huisvrouw die een ‘gigaster’ werd, althans volgens eigen zeggen, is een creatie van de van oorsprong Australische komiek Barry Humphries die we al weken als zijn deftig formulerende zelf in de jury van de show I’d do anything aantreffen, samen met de Engels-Amerikaanse musicalster John Barrowman en Denise Van Outen, ‘leading lady’ op musicalgebied. Die drie assisteren met hun deskundige commentaar Andrew Lloyd Webber zelf bij zijn zoektocht naar een Oliver en vooral een Nancy voor zijn Oliver-musical.

Dame Edna, gehuld in een Mary Quant jurkje dat ze nog uit de sixties had en waaraan ze niets had hoeven te vermaken zoals ze trots liet weten, kwam natuurlijk te spreken over I’d do anything, waarvan, zoals we allemaal weten, Graham Norton eveneens de presentator is, want we hebben natuurlijk allemaal de afgelopen negen weken regelmatig gekeken op zaterdagavond, en vorig jaar keken we naar de strijd om de rol van Joseph en in het najaar van 2005 genoten we van de Maria’s, de meisjes die streden om de hoofdrol in The Sound of Music. Ik haal het maar even op, omdat het gezellig is er met elkaar over te praten.

Dame Edna noemde I’d do anything „de John Barrowman-show’’, en voegde daar vleierig aan toe „but I watch it for yóu, Graham’’. Ze had allerlei commentaar op de anderen, vond dat Andrew Lloyd Webber beter niet in beeld zou kunnen verschijnen, dat John Barrowman altijd bezig leek zichzelf te feliciteren en dat het haar een raadsel was wat Barry Humphries in deze show deed. Norton zei dat hij de indruk had dat Humphries niet altijd om zuiver musicaltechnische redenen zo’n gunstig commentaar gaf op deelneemster Samantha, die inderdaad een knappe verschijning is. Dame Edna keek even naar haar portret en zei wegwerperig: „nu ja, voor sommige mannen vast wel’’, keek nog wat beter, vond Samantha toch wel érg lovely, heel erg lovely eigenlijk en pruilde guitig: „Could it be that I have lésbian feelings’’?

Na deze heerlijk malle vertoning, bij ons alleen vergelijkbaar met Wim de Bie als vrouw – al kreeg die ook altijd iets bijna hulpeloos als hij vrouwenkleren aantrok wat Dame Edna niet heeft, dat is een zelfverzekerd kreng – waren we natuurlijk extra benieuwd naar de finale van I’d do anything . In eerste instantie waren er nog drie Nancy’s over: mooie Samantha, warme, vierkante Jodie en hartveroverende Jessie en het werd duidelijk dat Andrew Lloyd Webber en zijn producer Cameron Mackintosh voor Jessie waren (ik ook! u ook?), Denise Van Outen en John Barrowman – net als iedereen, want ze heeft gewonnen – voor Jodie, alleen Humphries veerde op bij Samantha en zei dat ze een geweldige stem had en nog van alles geweldigs, „and you are reasonably attractive’’.

Dat was grappig, maar Samantha vloog er desondanks als eerste uit, terecht, want ze heeft iets heel onaangedaans, ondanks haar talenten, je geloofde gewoon niet wat ze zong. Van Jodie geloof je dat wel, die is dan ook heel goed. „You have an outsized talent’’, zei Sir Andrew tegen haar. Dat klonk als een nette manier om nog eens te benadrukken dat ze wel erg fors was, en ridder Barrowman sprong alweer op om zijn reusachtige heldin te verdedigen, maar er viel niets te verdedigen want het is gewoon waar. Ze heeft een enorm talent en zelf is ze ook enorm.

Waarom was dit nu allemaal zo leuk? Kijkers weten dat het heerlijk was, niet-kijkers lezen dit toch niet, dus we zijn onder elkaar: waarom denken jullie? Is het de cameravoering, die zo volmaakt beheerst tussen overzicht en close-up schakelt, de warme feestelijke verlichting, het uitzinnige publiek, het feit dat het live is, de chic van de jury en de wetenschap dat Andrew Lloyd Webber en zijn producent daar zélf zitten en dat zij ook echt die musical gaan produceren? Zijn Engelse meisjes extra talentvol? Dít soort dansen en zingen krijgen wij niet snel te zien …of is dat verblinding omdat het Engels is en anders en geestiger – dat laatste kunnen we gewoon wel objectief vaststellen.

Nu ja, het was heerlijk. Be back soon.