Wordt gescheiden afval wel écht gescheiden verwerkt?

Afval scheiden; heeft dat eigenlijk wel zin, vraagt Martine Schrier uit Rotterdam. Belandt de boel uiteindelijk niet op één grote hoop?

„Die grote hoop is absoluut een mythe”, zegt Linda Nijenhuis, woordvoerder van voorlichtingscentrum Milieu Centraal. Die mythe gaat terug tot een Gronings experiment uit 1985, om de bereidheid tot scheiding van groente-, fruit- en tuinafval (gft) van inwoners te meten. Stilgehouden werd dat de toenmalige Vuil Afvoer Maatschappij nog geen dure composteringsmachines had om daadwerkelijk gescheiden te verwerken. De media kwamen erachter en een schandaal was geboren.

Alleen sterk vervuilde gft-partijen gaan alsnog samen met het restafval (9.140 miljoen kilo in 2006) in de verbrandingsoven. Van de jaarlijkse gft-berg (1.296 miljoen kilo in 2006) komt 5 procent niet door de keuring omdat er bijvoorbeeld te veel plastic, metaal of glas in zit.

„Wat gescheiden is, blijft gescheiden”, wil Marc Ruis, woordvoerder van afvalinzamelaar AVR Van Gansewinkel voor eens en voor altijd duidelijk maken. En ja, ook de AVR-wagens voor glas hebben net als de glasbak tussenschotten voor groen, wit en bruin glas, omdat van gekleurd glas geen doorzichtig glas meer kan worden gemaakt.

Recyclen, dat is het grote voordeel van afvalscheiding. „Verbranden levert niets op behalve energie”, zegt Mario Maree van afvalbedrijf Rova. „Als je er nog iets van kunt maken, is dat altijd beter.” „Verbranden is gemiddeld 10 cent per kilo duurder dan recyclen”, vult Nijenhuis aan, „dus ze zouden wel gek zijn.”

Zo worden oud papier en karton (1.081 miljoen kilo in 2006) gesorteerd, ‘ontinkt’ en verwerkt tot nieuw papier en karton. Het glas van flessen en potten (341 miljoen kilo in 2006) wordt verpulverd, door magneten van deksels ontdaan en omgesmolten tot nieuw glas.

Sommige gemeenten zamelen sinds vorig jaar ook plastic in (180 miljoen kilo, waarvan 5 miljoen van consumenten en 175 miljoen van bedrijven). Dat zien we terug in nieuwe flessen, maar ook in fleecetruien, tennisballen en bermpaaltjes.

Franca Treur