Het zijn weer antibonusweken

De betalingssystematiek in een groot deel van de financiële wereld staat onder toenemende druk. Dit jaar zijn het nu eens niet de exorbitante salarissen van de topmannen die de meeste aandacht trekken. Het gaat nu om andere bonussen.

De irritatie over het winstbejag van financiële instellingen beperkt zich al lang niet meer tot de borreltafel. Bijna dagelijks buitelen officiële voorstellen over elkaar heen om de beloning aan financiële dienstverleners te beperken, of op zijn minst transparanter te maken.

Gisteren nog verklaarde president van De Nederlandsche Bank Wellink de oorlog aan de zakenbankiers. Hun bonusstructuur zet aan tot het nemen van onverantwoord grote beleggingsrisico’s en daarmee zijn zij mede schuldig aan de huidige kredietcrisis. Wellink pleitte ervoor de bonussen aan bankiers niet meer jaarlijks uit te keren, maar meer in overeenstemming te brengen met de langetermijnhorizon van hun werkgevers, de banken.

Eerder deze week haalde het Verbond van Verzekeraars al hard uit naar de financiële adviseurs. Zij krijgen sinds kort geen directe bonussen meer van de verzekeraars bij het verkopen van polissen, maar hebben een omweg gevonden om toch duizenden euro’s per verkochte polis op te strijken. Daar moet een einde aan komen, aldus de verzekeraars.

Diezelfde verzekeraars liggen al maanden onder vuur wegens hun rol in de zogeheten woekerpolisaffaire. Deze beleggingsverzekeringen werden de afgelopen jaren letterlijk met miljoenen tegelijk aan klanten gesleten en verzekeraars én tussenpersonen streken onkostenvergoedingen op die soms 40, en in extreme gevallen zelfs 99 procent van de inleg bedroegen.

Ook deze vorm van beloning is inmiddels publiekelijk veroordeeld. Diverse commissies en instanties hebben voorstellen gedaan om de markt voor dit soort beleggingsverzekeringen transparanter te maken en provisies terug te brengen tot normale proporties.

Als sluitstuk werd gisteren bekend dat economen die in opdracht van minister van Financiën Wouter Bos de woekerpolissen onderzoeken zelf ook gaten laten vallen. Het Instituut voor Financieel Onderzoek (Ifo) leverde na maanden van stilte volgens Bos „absoluut onacceptabel” werk af. Consumenten kunnen op basis van het conceptrapport nog steeds niet achterhalen of zij een woekerpolis hebben of niet. Bos geeft het Ifo nog twee weken om een goed rapport af te leveren.

Het Ifo krijgt marktconform betaald voor het onderzoek, volgens Financiën „zeker enkele tienduizenden euro’s”.

Tip voor de minister: laat die beloning ook maar achterwege.

Egbert Kalse