Een vrouw kopen voor 10.000 euro, bij de pooier

In de strijd tegen de zware misdaad is mensenhandel in Nederland sinds enkele jaren een van de prioriteiten.

Bij de ‘Sneepzaak’ werkten veel politiediensten samen.

Een afwerkplek aan de Kanaalweg in Utrecht, waar prostituees hun klant oppikken. Foto Evelyne Jacq Nederland, Utrecht, 16-03-2003 Afwerkplek met parkeerboxen op de kanaalweg achter de Europalaan waar prostituees hun klant oppikken en vervolgens met de auto van de klant in de parkeervakken hun diensten verrichten. S' ochtend liggen veel condooms, tissues, toiletpapier op de grond van de afwerkplaats. Foto: Evelyne Jacq Jacq, Evelyne

Extreem gewelddadig. Georganiseerd als een bedrijf. Volgens de politie onderscheidde zich daarmee de vrouwenhandelbende die door de Turks-Duitse broers Saban en Hasan B. werd geleid. Ze worden ervan beschuldigd vrouwen tot prostitutie te hebben gedwongen, ook als ze ongesteld of ziek waren. Een aantal meisjes kreeg de initialen van een van de broers in de hals getatoeëerd. Anderen moesten een borstvergrotende operatie ondergaan.

Voor de rechtbank in Almelo begint vandaag het proces tegen de broers, hun neef Mesut D. en nog drie verdachten, de zogeheten ‘Sneepzaak’ (genoemd naar een vissoort). Sneep is het codewoord voor het grootschalig rechercheonderzoek naar het internationaal netwerk dat werd geleid door de beide broers. Nooit eerder werkten zoveel politieonderdelen zo nauw samen bij de opsporing van mensenhandel. In de strijd tegen de zware misdaad is mensenhandel in Nederland sinds enkele jaren een van de prioriteiten.

De broers en de neef hebben, volgens justitie, tientallen vrouwen jarenlang gedwongen in de prostitutie te werken in Amsterdam, Alkmaar, Utrecht, Den Haag en in Duitsland en België. Sommigen werden geronseld in Oost-Europa, anderen werkten al in Nederland. Met een netwerk van pooiers, bewakers en chauffeurs werden de vrouwen 24 uur per dag in de gaten gehouden. De broers lieten hen tussen verschillende steden rouleren zodat ze geen band op konden bouwen met klanten of de politie.

Uit de tenlasteleggingen blijkt hoe de broers, hun neef en hun handlangers vrouwen eerst inpalmden met aandacht en cadeaus en hen vervolgens dwongen zich te prostitueren. Een vrouw werd, volgens justitie, voor 10.000 euro van een Albanese pooier gekocht. Identiteitspapieren werden ingenomen, de vrouwen werden dusdanig bedreigd dat ze geen aangifte durfden te doen. Als ze niet deden wat er van hen werd verwacht, werden ze geslagen met een metalen honkbalknuppel. Daarna werden ze gedwongen in koud water te gaan zitten om de blauwe plekken te verminderen. Een vrouw werd met haar hoofd tussen de deur gehouden, waarna die werd dichtgeslagen. Ze brak haar neus. Het geld dat de vrouwen verdienden, moesten ze (grotendeels) afstaan.

Saban, Hasan en Mesut werden vorig jaar februari gearresteerd. Ze runden hun prostitutienetwerk toen al bijna tien jaar. Eind jaren negentig verschenen ze vanuit Duitsland op de Wallen, blijkt uit het boek Ik laat je nooit meer gaan van onderzoeksjournaliste Ruth Hopkins. Delen werden in 2005 gepubliceerd in het maandblad M van NRC Handelsblad. Hopkins schildert de jongste broer Saban (37) als een lelijke, twee meter lange, gespierde man. Conflicten werden door hem met veel geweld opgelost. Zijn oudere broer Hasan (42) is kleiner en charmanter. Hij was meer het brein achter de bende.

In haar boek beschrijft Ruth Hopkins hoe Amsterdamse politiemannen de bende in kaart brachten maar geen tijd kregen van de politietop om de broers echt aan te pakken, tot hun grote frustratie. De broers werd het leven in Amsterdam wel lastig gemaakt. Daarop verplaatsten ze hun activiteiten naar andere steden en andere landen.

Ze konden ongestoord hun gang gaan tot het voorjaar van 2005. Het toen net opgerichte Expertisecentrum Mensenhandel en Mensensmokkel van de politie kreeg uit verschillende regio’s meldingen over de groep. Het Openbaar Ministerie pakte de zaak op en organiseerde samenwerking tussen verschillende regio’s. Met een team van 35 mensen werden bewijzen tegen de bende verzameld door alle informatie die er al was te ordenen, getuigenverklaringen te verzamelen, telefoons af te tappen, fraude met sofinummers en uitkeringen na te pluizen en de verdachten zoveel mogelijk in de gaten te houden.

Volgens het plan van de politie zou de bende in april 2007 worden opgerold. Maar begin februari 2007 lekte het onderzoek uit. Saban vluchtte in zijn Porsche Cayenne, met twee bodyguards en een prostituee, gevolgd door de politie. Hij werd klemgereden bij Keulen. Nog dezelfde dag werden zijn broer, zijn moeder, zijn zus en nog zes andere verdachten gearresteerd.

Het is nog maar de vraag of het tot een veroordeling komt, zegt strafpleiter Gerard Spong, raadsman van Saban B. Hij betwist niet dat meneer B. actief was op de Amsterdamse Wallen. Maar hij was geen slavendrijver. Integendeel, zegt Spong. „Hij bood een leger vrouwen dat werkzaam was in de prostitutie bescherming.” En voor de bescherming, zegt Spong, betaalden zij hem een behoorlijk bedrag. „Er is heus wel eens een klap gevallen, maar dat hoort erbij. Als je in deze branche werkzaam bent, moet je niet te teergevoelig zijn.”

De borstvergrotingen ondergingen ze vrijwillig. „Klanten geilen op grote borsten, dus hebben ze na een operatie meer klandizie.” Overigens, zegt Spong, gaat het om allemaal door de wol geverfde prostituees, die exact weten hoe het eraan toe gaat. „Het werk was voor elke vrouw haar eigen keuze.”