Ook leuk: 3D-scan mixen met je avatar

Expositie bij Platform21 toont kunst die speelt met de virtuele waarnemingen.

Van aandoenlijk old skool virtual reality tot groeiende, geprojecteerde pixelplantjes.

Laat je in een avatar veranderen. Uiterst geroutineerd maakt vj Hummer, aka Nils Muhlenbruch, van een foto (digitaal) een geabstraheerde pentekening (handwerk) in flash (digitaal). Voilà: je virtuele alter ego. Bij Platform21, deze zomer tijdelijk gehuisvest in een koepelvormige kapel aan de Zuidas in Amsterdam, zijn tal van mogelijkheden om jezelf te digitaliseren. Met de tentoonstelling Checking Reality toont de Amsterdamse expositieruimte kunstwerken die spelen met werkelijke en virtuele waarnemingen.

Voor mensen die de avatar van vj Hummer te tweedimensionaal vinden, is er de 3D-scancabine, een project van Sergio Davila. Hier kun je een driedimensionale kopie van jezelf maken. Of je kunt een 3D-scan mixen met je avatar. Net zo makkelijk.

Voor wie de virtuele weg nu al een beetje kwijt is, is een ontnuchterende wandeling door de echte natuur in het naastgelegen Beatrixpark geen aanrader. Ook hier wordt lustig geëxperimenteerd met vaste waarden en onwerkelijke waarnemingen. Zo plaatste Esther Tielemans een enorme paneel middenin het water. Daar heeft ze het omringende natuurlandschap op nageschilderd. Haaks ertegenover staat een even groot donkergroen, hoogglanzend monochroom paneel, waarin het park én de geschilderde weergave weerspiegelen. Werkelijkheid en fantasie moeten zich hier vermengen op het moment dat je jezelf in het paneel weerspiegeld ziet. Aandoenlijke old skool virtual reality.

Even uitrusten op een bankje dan maar. Het werk GPS Data Cloud bestaat uit een heleboel lukraak neergekwakte parkbankjes, naast elkaar, dwars op elkaar en driedubbel opgestapeld. Dit werk van Jeremy Wood is ontstaan door op de twee bestaande banken een gps-ontvanger te plaatsen en gedurende één minuut elke tien seconden een plaatsbepaling te maken. Ziehier de onnauwkeurigheid van gps. Het levert een digitale storing in de werkelijkheid op.

Alominom is een werk van PIPS:lab. Het is een aangezicht van 360 graden in panoramaperspectief. Een fotografische weegave van de omgeving vanaf één punt, van één persoon, gevangen in beelden die naadloos naast elkaar zijn geplakt. Een voorbij trippelende hond staat er zo dus meerdere keren op.

Het werk heeft een mooie krulvorm (een zogenaamde moebiusring) die binnen in het koepelgebouw weer terugkomt. Maar dan in een totaal andere functie, als onderdeel van een uiterst intrigerend computerprogramma van AR+RIFD Lab, een samenwerkingsinitiatief van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in Den Haag en de TU Delft.

Simpel uitgelegd komt het er op neer dat de software digitale 3D-objecten (een piano, moebiusring of een stapel per gps neergekwakte bankjes) linkt aan een zwart kartonnen vlak met daarop een voor elk object unieke samenstelling witte vierkantjes: een soort barcode. Deze vlakken kun je vastpakken en bewegen terwijl je plaatsneemt voor een scherm. Ondertussen word je gefilmd, en zelf live geprojecteerd óp dat scherm. Dankzij de barcodes beweegt boven elk vlak het bijbehorende object mee. Wat je dus niet in het echt ziet, maar wel in de projectie. Zelfs voor wie wel wat gewend is, digitaal gezien, is dit echt spectaculair.

Intussen zijn de Lightweeds, de geprojecteerde pixelplantjes van Simon Heijdens, van kleine stekjes bij het begin van de opening van deze verbazingwekkende tentoonstelling uitgegroeid tot wuivende planten. Gevoed met ‘energie’ van alle aanwezige bezoekers.

Menselijke energie gegenereerd tot volstrekt willekeurige pixelgroei. We zijn ongemerkt digitaal volledig leeggezogen.

Galerie Platform21, Checking Reality, t/m 10 augustus. Prinses Irenestraat 19, Amsterdam. www.platform21.nl