‘Dit is neokoloniaal beleid’

Minister Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA) wil geen producten meer in de winkels die door kinderen zijn gemaakt. Op zijn aandringen liet de Europese Commissie gisteren weten te onderzoeken of het mogelijk is die producten te weren. Verhagen is blij. Hoogleraar kinderarbeid Kristoffel Lieten is sceptisch. Hij verwacht dat andere EU-landen dat ook zijn en uiteindelijk niet akkoord gaan.

U ziet dit plan plan niet zo zitten?

„Een land als India zal zeggen: daar komen jullie weer met jullie neokoloniale vingertje. Dit is echt bevoogding, dwangmiddelen moet je uit alle handelsverdragen schrappen. Als je dit doet stopt de dialoog, terwijl op die manier juist veel bereikt is de afgelopen jaren.

Wat vreest u dan allemaal?

„Het plotseling weren van bepaalde producten treft de allerarmsten. De kinderen raken van de regen in de drup omdat gezinnen zonder hun inkomsten in de problemen komen. Ook praktisch is het lastig. Als bij de vervaardiging van hemdjes geen gebruik is gemaakt van kinderarbeid maar bij de katoenproductie ervoor wel, wat doe je dan? In de praktijk leidt dit tot enorme willekeur.”

Moeten we kinderarbeid accepteren?

„Nee, absoluut niet. Het is een groot probleem dat alleen geleidelijk en rekening houdend met de lokale omstandigheden kan worden opgelost. Via de Internationale Arbeidsorganisatie bekijken overheden, vakbonden en werkgevers in ontwikkelingsregio’s samen welke vormen van kinderarbeid negatieve gevolgen hebben voor de ontwikkeling van kinderen. Die vormen worden met nieuwe wetgeving succesvol uitgebannen.”

Dus op korte termijn valt er weinig te veranderen?

„Wat je wel kunt doen is producten weren waar arbeid van kindslaven in zit. Ik heb het over kinderen die verkocht worden. Dat komt vaak voor. Ik kan me voorstellen dat je tapijten gemaakt door slaafjes verbiedt.”

Zijn veel van de Oranje-prullaria waarmee we worden overspoeld ook door kinderen gemaakt?

„Dat is moeilijk te zeggen, je weet niet waar ze vandaan komen. Tegen de tijd dat er een comité is opgericht om dat te onderzoeken is het EK Voetbal voorbij. Importeurs worden ook handiger. Vanwege de slechte naam laten ze hun spullen niet meer maken in Bangladesh, maar in Oekraïne of Oezbekistan. Ook daar werken veel kinderen.”