André vertelde dat hij graag wilde inzoomen op alcohol

Ik heb niets tegen ministers, maar ik vind wel dat ze te druk zijn met luisteren naar gewone mensen. Elke dag kun je naar een evenement waar een minister zichzelf in contact brengt met gewone mensen. Eerst deden ze dat met die honderd dagen, maar nu die voorbij zijn, blijven ze maar naar buurthuizen, scholen en levendige stadspleinen gaan. Ik heb het vermoeden dat ze dat gewoon leuker vinden dan in de Tweede Kamer zitten.

Gisteren had André Rouvoet bedacht dat het tijd was om weer eens met echte jongeren in aanraking te komen. Hij was naar het Haagse Nova College gekomen, waar een stuk of honderd scholieren in de aula zaten. Er hing een pregnante zweetgeur en een digitaal mededelingenbord waarop stond ‘Het is in de schoolaula verboden zonnebloempitten te eten’.

André vertelde dat hij graag wilde inzoomen op alcohol, drugs en overgewicht. ‘Ik zou veel meer willen horen over zeg maar lifestyle.’

En hier gaat het elke keer mis, met die ministers en die gewone mensen. In plaats van de leerlingen, die mij een redelijk levendig stel mensen leken, aan het woord te laten over hun lifestyle, wat dat dan ook mocht wezen, moesten ze met elkaar in debat over stellingen zoals ‘Drank, drugs, seks en sigaretten vormen een gevaar voor onze leeftijdsgroep’ en ‘Scholen moeten verplicht een gezonde lunch serveren’. Rouvoet ging dus luisteren naar gewone mensen, maar die mochten dan wel uitsluitend praten over zijn eigen saaie obsessies.

De leerlingen wisten er nog wat van te maken. Met passie wierpen zij zich op het verdedigen van de meest oubollige stellingen. Een jongen genaamd Sajaad-Kaan riep hartstochtelijk tegen zijn schoolgenoten: ‘Eten is toch je eigen verantwoordelijkheid! Wie gaat je later eten geven? Je werkgever? Je werkgever gaat je toch niet een bordje páp te eten geven?’ Ook was er een rood aangelopen meisje dat constant het woord vroeg. ‘Suiker en vet maakt je agressiever dan een tomaat of een appel!’ schreeuwde zij op het hoogtepunt van een van haar emotionele betogen.

Rouvoet keek tevreden toe. Deze jongeren met omgekeerde petten en dreadlocks waren nu al anderhalf uur over zijn suffe speerpunten aan het praten. Ik werd er iebel van. Totdat er een meisje opstond dat de stelling van de verplichte lunches wilde aanvechten. ‘Van verplicht word ik opstandig’, zei ze en ging weer zitten. Godzijdank, er bestaan nog normale pubers.

Lees alle columns van Aaf op nrcnext.nl/aaf