Vakantiegeld vult het gapend gat

Dankzij mijn vakantiegeld sta ik één dag per jaar niet rood.

Een goede vriend van mij kon onlangs de kosten koper van zijn nieuwe woning, enkele tienduizenden euro’s, cash afrekenen omdat hij, zoals hij dat eufemistisch noemde, ‘wat gespaard had’. Zo ben ik niet. Ik heb geen spaargeld. Want ik heb een minsaldo met een debetrente die aanzienlijk hoger ligt dan de rente die ik ontvang als ik geld ga sparen. Dus sparen? Zó onhandig ben ik nou ook weer niet met geld. Nou ja...

Ik vraag me af of ik de enige ben die zijn vakantiegeld gebruikt om ieder jaar een beangstigend gat in zijn begroting te dichten. Waarschijnlijk niet, waarschijnlijk heb ik best veel lotgenoten. Toch voel ik gêne, nu ik ga vertellen over mijn ‘creatieve’ omgang met geld.

Wat is er aan de hand? Als het vakantiegeld is gestort, sta ik dus heel eventjes niet rood. Maar in de loop van het jaar rek ik mijn bestedingsruimte maximaal op. En aan het eind van het jaar, zo rond maart, april, leef ik precies een maand vooruit. Nu, in mei, heb ik dus geleefd van het geld dat ik in juni pas zou verdienen, ware het niet dat mijn vakantiegeld me nu heeft gered.

Ik zal uitleggen hoe je, met enige creativiteit, een maand vooruit kunt leven. Maar beloof dat je het niet gaat nadoen.

Neem een maand, bijvoorbeeld maart. Rond de vijfentwintigste wordt mijn loon gestort. Als dat is gebeurd, sta ik nog slechts vijfhonderd euro rood terwijl de limiet duizend euro is. Dankzij internetbankieren kan ik onmiddellijk reageren en die vijfhonderd euro speelruimte inzetten om enkele prangende rekeningen te betalen. Onmiddellijk, want rond 1 april worden mijn zogenaamde ‘harde afschrijvingen’ alweer afgeboekt. Ik noem ze zo omdat ze zich niets aantrekken van het maximumsaldo dat ik rood mag staan.

Bij mij is de belangrijkste ‘harde afschrijving’ die van mijn creditcard. Mijn creditcard gebruik ik niet om op internet leuke reisjes te boeken, maar om geld mee te pinnen. Wist je niet dat dat kan? Probeer het dan straks weer te vergeten, want het is nogal, hoe zeg je dat, verneukeratief.

Mijn creditcard is een soort geheim, extra girorekeningetje. Tenminste, dat dacht ik de eerste keer (jaren geleden) dat ik van plan was om er gebruik van te maken. Toen ik een maand later het overzichtje van mijn geldopnames openmaakte (20 euro bij de pinautomaat naast het café, 50 euro bij de pinautomaat naast de Albert Heijn, enzovoorts) was het wel even slikken: voor elke opname met mijn creditcard, zo bleek, rekent mijn bank 4,50 euro transactiekosten.

Het zal je niet verbazen dat ik algauw (de maand erop) uitvond wat het maximale bedrag is dat ik in één keer van mijn creditcard kan pinnen, om de transactiekosten zoveel mogelijk te drukken. Mijn dagmaximum bleek 400 euro te bedragen. Nou ja, dacht ik: 400 euro voor 4,50 euro administratiekosten, dat valt nog wel mee. De debetrente die ik later weer betaal over mijn creditcardschuld vergat ik maar even.

Maar goed, rond de eerste van de maand worden de bestedingen van mijn creditcard dus afgeschreven van mijn rekening-courant. Vanaf dat moment sta ik, tot mijn salaris wordt gestort, heel donkerrood, ver voorbij mijn limiet van min duizend euro. Maar er is hoop, want mijn creditcard heeft vanaf dat moment weer een aardige bestedingsruimte.

Dus pin ik in de dagen erna een paar keer 400 euro. Met een deel van dat geld wandel ik vervolgens naar de bank van mijn huisbaas, om de huur te betalen. De eerste keer dat ik dit deed, bleek dat de bank in kwestie, de ING-bank, 12 euro administratiekosten rekent voor een storting op andermans rekening. Niet lang daarna vond ik hier een sluwe oplossing voor: stort het geld dat je van je creditcard hebt gepind op een tweede girorekening van jezelf (eentje waar je niet rood op kunt staan). Vervolgens kun je zonder extra kosten bedragen overmaken.

Meteen overmaken gaat trouwens niet: eerst moet ik nog een paar dagen wachten. Op de formuliertjes van mijn bank, de Postbank, staat gedrukt: ‘Geld storten op eigen Girorekening. Het geld staat de volgende dag op uw rekening’. Niets is minder waar. Als ik op maandagochtend geld op mijn eigen rekening stort, dan staat het geld op zijn vroegst woensdag op mijn rekening. Mijn bank liegt dus (om zo een dagje rente weg te kunnen kapen).

Maar goed, mijn huur is overgemaakt en het overgebleven geld staat veilig op een tweede girorekening. De rest van de maand kan ik daarvan rondkomen.

Want het gekke van het hele verhaal is: ik kom wel rond. Ik verdien al jaren ongeveer evenveel als ik uitgeef. Nou ja, ik verdien méér dan ik uitgeef, want momenteel betaal ik per jaar een paar honderd euro aan debetrente.

Binnenkort ga ik samenwonen. Ik heb me voorgenomen om komend jaar niet opnieuw een maand vooruit te gaan leven. Dus vandaag knip ik mijn creditcard door, want vandaag sta ik niet rood!

Wat doe jij eigenlijk met je vakantiegeld? Vertel het via nrcnext.nl/discussie

Rectificatie / Gerectificeerd

Correcties en aanvullingen

Vakantiegeld

In het artikel Vakantiegeld vult het gapend gat (maandag 26 mei, pagina 5) wordt beweerd dat de Postbank ‘rente wegkaapt’ door stortingen op eigen rekening niet de volgende dag, maar pas na twee dagen bij te schrijven. Dat is onjuist. Wel worden stortingen die op vrijdag of zaterdag worden gedaan, pas op maandag bijgeschreven.