Retour Den Haag-Brussel

Verdacht rustige VVD-vergadering

Eindelijk weer een VVD-ledenvergadering zonder gedoe, dit weekeind in Noordwijkerhout. Rustig was het, verdacht rustig. Ivo Opstelten nam de voorzittershamer over en beloofde een permanente campagne. Fractieleider Rutte sprong op de bres voor de hardwerkende Nederlander en cartonits Gregorius Nekschot. Is de VVD in rustig vaarwater beland?

Niet helemaal. Opstelten moest vrijdag toch nog een binnenbrandje blussen door een nieuwe motie van wantrouwen tegen Rutte onder tafel te houden. Naar voren geschoven als ondertekenaar was pomphouder Ewout Klok , fractievoorzitter van de Hoogeveense VVD, medeondertekenaar kwamen onder meer uit Wassenaar, Zwolle en Limburg. Klok: „Ivo Opstelten stond me vrijdag in Noordwijkerhout al op te wachten. ‘Geef ons toch even de tijd', zei hij. ‘Dit is mijn eerste dag als voorzitter’. Tsja, en dan kijk je in die zachtmoedige ogen ...” Klok ging overstag en beperkte zich volgens afspraak tot een speech met stekeligheden over Ruttes charisma: „Met een goed verhaal alleen kom je er niet.”

De achtergrond van de ‘netniet-motie’ van wantrouwen ligt in Weesp, zo blijkt. Daar royeerde het afdelingsbestuur onlangs de lokale fractieleider Hein Stulemeijer omdat hij in april was gesignaleerd bij het feest van ‘Trots op Nederland’ en verklaarde dat hij op Rita Verdonk stemt. Dat royement veroorzaakt onrust: zijn Verdonk-sympathisanten in de VVD vogelvrij? Stulemeijer: „Je komt toch in problemen als je Rita Verdonk aardig vond.”

Stulemeijer is al langer betrokken bij een vendetta tussen zijn collega-raadslid Vos en het afdelingsbestuur. „Verdonk werd gebruikt als stok om de hond te slaan.” Hij ging in beroep tegen zijn royement en verwacht dat ereleden van de VVD voor hem in de bres springen. Maar de schaduw van Rita blijft zo nog wel even over de VVD hangen. (CvZ)

Cartoonrel ziekt door in PvdA

Een wat gedachteloze opmerking op een vroege ochtend kan soms grotere gevolgen hebben dan je als politicus denkt. Zeker als je partijgenoten PvdA’ers zijn.

Toen Kamerlid John Leerdam tien dagen geleden de arrestatie en opsluiting van cartoonist Gregorius Nekschot afdeed met de woorden „vervelend, maar wie de bal kaatst kan hem terug verwachten”, was het waarschijnlijk niet bedoeld zijn partij op stelten te zetten. Hij had misschien beter kunnen weten.

Karina Schaapman, ex-raadslid in Amsterdam, ergerde zich al aan de stilte van haar partij in de Nekschot-affaire. In de Kamer was het PvdA’er Ton Heerts die tijdens het spoeddebat over de zaak vooral „vraagtekens” bij de zaak zette. Zijn terughoudende bijdrage – „vooralsnog begrijp ik de gang van zaken rond Nekschot niet helemaal” – viel op door de ronkende woede van andere Kamerleden.

Toen er wel een PvdA’er iets zei, was het Leerdam. Echt helpen deed zijn opmerking niet. Schaapman had het gehad met haar partij, en zegde haar lidmaatschap op. Leerdam weer „verbolgen”.

Amsterdammer Marcel Duyvestein, die zich „liefdevol lid” noemt, en columns op de site van de lokale afdeling schrijft, maakte het vertrek van Schaapman bekend. Leerdam mag dan in dit geval de katalysator zijn, maar volgens Duyvestein zijn er nog veel meer Amsterdamse PvdA’ers die geen zin meer in hun partij hebben. Hij zelf blijft nog wel even, zo zei hij tegen dagblad De Pers: „Het is treurnis troef, maar ik heb nog wel het idee dat er ergens voor valt te vechten. Ik schrijf columns en kan nog trekken aan het paard – al denk ik af en toe wel eens, het is een dood paard.” (DS)

Bijdragen: Derk Stokmans en Coen van Zwol