Nog steeds ruimte voor grote overnames

De markt voor fusies en overnames lijkt op een slecht gebakken hamburger: op sommige plekken is hij koud en rauw, en op andere juist gloeiend heet. De heetste plekken zijn ook nog eens zwart verbrand – althans, te oordelen naar twee recente trans-Atlantische biedingen.

Voor Enodis en Expro, twee Britse industriële concerns, zijn door Amerikaanse kopers duizelingwekkend hoge premies in contanten geboden, van respectievelijk 65 en 100 procent bovenop de koers van vóór de biedingen. En in beide gevallen zijn er tevens potentiële tegenbieders, zodat de prijs zelfs nog hoger kan uitkomen.

Opmerkelijk is niet alleen de generositeit van de bieders, maar ook hun vasthoudendheid. Halliburton deed zijn bod van 1,7 miljard pond (2,1 miljard euro) op Expro, een leverancier van diensten aan de olie-industrie, nadat het bestuur van Expro al een stevig bod van Goldman Sachs en Candover had aanbevolen. Het bod van Manitowoc van 1 miljard pond op Enodis, dat frituurmachines levert aan bedrijven als McDonald’s, was het tweede serieuze bod van het Amerikaanse concern, en het derde dat door het bestuur van Enodis sinds april publiekelijk is gesteund.

Duidt dit op een nieuwe ronde van koortsachtig overnameverkeer? Dat hoeft niet per se. Enodis en Expro hebben allebei zo hun unieke charmes. Enodis is wereldleider op het gebied van frituurmachines. Het bod op Expro, wiens producten oliemaatschappijen helpen meer olie aan hun bronnen te onttrekken, is voor een deel een poging om te profiteren van de kasstromen op de langere termijn in de olie-industrie. Nu het zwarte goud voor meer dan 130 dollar per vat van de hand gaat, verkeert het bedrijf immers in een aantrekkelijke positie.

Wat de trans-Atlantische scheefgroei aangaat: Expro en Enodis zijn al zwaar afhankelijk van de Amerikaanse dollar, wat het valutarisico voor een Amerikaanse koper vermindert. En anders dan bij veel grensoverschrijdende transacties wordt zowel Halliburton als Manitowoc gemotiveerd door synergievoordelen en industriële logica. Dat is een heel verschil met de door schulden gefinancierde veilingen die de prijzen opdreven van Alliance Boots, EMI en Corus tijdens de laatste bloeiperiode van de markt voor fusies en overnames.

Deze plotselinge oprisping van activiteit is voor bankiers die zich met fusies en overnames bezighouden weinig reden tot vreugde. Volgens een analyse van Citigroup zal de totaalwaarde van de in 2008 afgesloten transacties waarschijnlijk nog steeds niet hoger uitkomen dan op tweederde van die van vorig jaar. En kleine overnames door branchegenoten houden wel vaker nog even aan, nadat grote, met veel geleend geld gefinancierde overnames zijn opgedroogd, zodat ze de trend alleen maar bevestigen.

Maar potentiële verkopers kunnen wel een bemoediging zien in het feit dat er nog steeds ruimte is voor een veiling als er sprake is van synergie of een gewilde grondstof.

John Foley