Krajicek heeft zelfvertrouwen terug

Michaëlla Krajicek raakt de ballen weer lekker. Een hoopvol teken in een jaar waarin ze op elk toernooi na haar eerste partij weer naar huis kon. Nu probeert ze in Parijs het tij te keren.

Auckland, Australian Open, Amelia Island, Charleston, Praag, Berlijn, Rome. Wie het rijtje met toernooien bekijkt waar de Nederlandse tennisster Michaëlla Krajicek de afgelopen maanden in de eerste ronde onderuit ging, kan maar tot één conclusie komen: het gaat niet goed met de Nederlandse nummer één bij de vrouwen. Zelf deed Misa er tussen al die nederlagen door het zwijgen toe.

„Moeilijke vragen werken op het moment alleen maar in haar nadeel”, legde haar vader Petr onlangs per telefoon uit. „Het belangrijkste is dat ze de stijgende lijn weer te pakken krijgt.”

Gisteren doorbrak Krajicek op Roland Garros de stilte. Met nog twee dagen te gaan voor haar partij in de eerste ronde op Roland Garros tegen Sanda Mamic toonde de nummer 44 van de wereld zich opvallend openhartig. „Ik heb groot nieuws”, kondigde de halfzus van Wimbledonkampioen Richard Krajicek aan. „Ik ga verhuizen van Praag naar Nederland. Eigenlijk wilde ik altijd al in Nederland wonen, maar nu acht ik mijzelf zelfstandig genoeg om die stap te zetten. De komende maanden ga ik in het tweede huis van mijn broer wonen. Daarna hoop ik een eigen woning te vinden.”

Krajicek had meer te melden. Ze is bijna rond met haar favoriete coach. „Een Nederlander”, wilde ze alvast kwijt. „Want nu ik voorgoed in Nederland ga wonen, wil ik ook graag een Nederlandse coach.” Op de vraag of haar beoogde coach een naast familielid is, schudde ze haar hoofd. „Nee, al heb ik Richard wel gevraagd of hij mijn coach wilde worden. Hij zei dat hij veel voor mij over heeft, maar dat dat te veel van zijn gezinsleven zou vergen. Wel wil hij mij af en toe naar toernooien begeleiden. Dat is natuurlijk super.”

Krajicek voerde dit soort „volwassen beslissingen” aan als reden voor haar teleurstellende resultaten van de afgelopen maanden. Anders dan veel van haar collega’s is ze nu eenmaal erg gevoelig voor wat zich buiten de tenniswereld afspeelt. „Sommige speelsters kunnen goed omgaan met ontwikkelingen in hun privéleven. Ik niet. Daar zal ik mee moeten leren leven, maar ik denk dat het rust geeft als ik mijn nieuwe coach heb gepresenteerd en in mijn favoriete land woon.”

Rust. Krajicek nam het woord verschillende keren in de mond tijdens het gesprek na afloop van haar training. Haar behoefte aan rust deed de negentienjarige tennisster besluiten tijdelijk geen gebruik te maken van de diensten van haar Nieuw-Zeelandse conditietrainer Allistair McCaw. „Allistair en ik hebben de afgelopen maanden veel gereisd samen en hij heeft er – slechte resultaten of niet – voor gezorgd dat ik helemaal fit ben voor Roland Garros. Maar nu wil ik even alleen zijn om zelfstandig de keuze voor een nieuwe coach te kunnen maken (Krajicek wordt in Parijs alleen bijgestaan door haar vader, red.). Nog voor Wimbledon moet duidelijk zijn wie het wordt.”

Over haar eerste tegenstander bij het graveltoernooi in de Franse hoofdstad – de Kroatische nummer 334 van de wereld – wist Krajicek weinig te melden. „Ik heb Mamic nooit zien tennissen, maar ik begrijp dat ze linkshandig is en agressief speelt. Maar wie er aan de andere kant van het net staat doet er in feite niet eens zo veel toe. Het belangrijkste is dat ik straks het beste uit mezelf naar boven haal.”

Krajicek heeft vorige week veel geoefend met broer Richard en een paar mannelijke leeftijdgenoten in het trainingscentrum in Almere. Ze heeft het vertrouwen in haar spel teruggevonden en raakt de ballen weer lekker. Tot grote opluchting en tevredenheid van vader Petr. „Misa is weer brutaal tegen mij”, constateert hij in Parijs. „Dat vind ik een bijzonder hoopvol teken.”